ညီေလး…
မင္းဘာလုပ္မွာလဲ
ဒီလိုပဲရပ္ေနမွာလား
ရပ္ေနရင္ေတာ့ မင္း႐ႈံးၿပီေပါ့
လံုး၀မရပ္နဲ႔
“အ” ရာက်မယ္
ညီေလး…
သစ္ပင္ေတြေတာင္
ျမင့္ေလ ေလတိုက္ခံရေလပဲ
ခံနိဳင္ရည္ရွိေအာင္ႀကိဳးစား
မခံနိဳင္ရင္ေတာ့
“ညံ့” ရာက်မယ္
ညီေလး…
ပတ္၀န္းက်င္ဆိုတာကေတာ့
ေကာင္းေကာင္းဆိုးဆိုး ေျပာေနမွာပဲ
အဲဒါေတြကိုသာ လိုက္ၿပီးအာရံုမ်ားေနရင္
မင္းရဲ႔ ပန္းတိုင္က ေ၀းသြားၿပီ
ေအာင္ျမင္မႈဆိုတာ လက္တစ္ကမ္းမွာကြ
ဒါေၾကာင့္
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မရပ္နဲ႔
ဆက္ေလွ်ာက္… ဆက္ေလွ်ာက္….
၄ ႏွစ္ေလာက္ ၾကာမွ
ျပန္ေတြ႔ခြင့္ရေတာ့မယ့္
ပိေတာက္ပြင့္ေတြ
အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ ေ၀းေနခဲ႔ၿပီး
ခုမွ ျပန္ဆံုရမယ္ဆိုေတာ့
ရင္ခုန္မိပါရဲ႕…..
ေနာက္ေတာ့
မခြဲခ်င္ေပမယ့္လဲ ခြဲခြာခဲ႔ရတဲ႔
ေတာင္ေပၚခ်ယ္ရီနဲ႔ ေတာင္ေနၾကာေတြ
သူတို႔နဲ႔ေတာ့
ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ျပန္ဆံုနိဳင္ပါ့မလဲ….
အခ်စ္တဲ႔…
အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲ?
ေျပာၾကတာေတာ့ ၾကားဖူးတယ္
“အ” လုိ႔ခ်စ္တာ တဲ႔..
ဒီလိုဆိုရင္
ငါက “အ” ေနတာပါလား….
ဒါဆို
သူေရာ..သူ
သူဘယ္လိုရွိပါလိမ့္..
စဥ္းစား စဥ္းစား
ဟာ…
သူက မ “အ” ဘူးဟ
ကိုယ္ “အ” ေတာ့ ကိုယ္ခံေပါ့…..
Universal law:
“Love can neither be created nor be destroyed; only it can transfer
from
One girlfriend to another girlfriend with some loss of money ”
First law:
“A boy in love with a girl, continue to be in love with her and a girl
in love with a boy, continue to be in love with him, until or unless
any external [...]
ကေလးေရ…
အရင္တုန္းက ၾကားဖူးတယ္
သံေယာဇဥ္ဆိုတာ ျဖတ္ရခက္တယ္တဲ႔ …..
သံေယာဇဥ္….
သံေယာဇဥ္….
တစ္ရစ္ၿပီးတစ္ရစ္ ရစ္ပတ္ေနခဲ႔တာ
ငါမသိလိုက္ဘူး
သိလိုက္ရတဲ႔ အခ်ိန္မွာေတာ့
ငါဟာ….
ငါဟာ…..
ကေလးေရ….
မင္းငါ့ကို မလြမး္ရင္ရပါတယ္
ငါတစ္ေယာက္ပဲ လြမး္ပါ့မယ္…
အိပ္ေဆးတိုက္ၿပီး သိပ္ထားတဲ႔
ငါ့ ႏွလံုးသားကို မင္း
လာလွဳပ္နိဳးခဲ႔တယ္ေလ….
ခုေတာ့..
ခုေတာ့…
ဘယ္လိုထိန္းရပါ့မလဲ
ကေလးေရ…
မင္းငါ့ကို မခ်စ္ေတာ့ရင္လညး္ ရပါတယ္
ငါတစ္ေယာက္ပဲ မင္းကို ခ်စ္ပါ့မယ္..
ေနာက္ဆံုး…
မသိဟန္ေဆာင္ ထြက္ေျပးေတာ့လဲ
ငါ့ ကုသိုလ္ကံေပါ့…………
သို႔
ေအးၾကည္မ
ငါစာေရးလိုက္ပါတယ္..ရြာကိုျပန္ေရာက္ေတာ့ နင့္ကို အရမး္သတိရတာပဲ သိလား… နင္က ၿမိဳ႕ကိုေရာက္ေတာ့ လြတ္ၿပီးကိုလွသြားလိုက္တာေနာ္… နင္သူငယ္ခ်င္းဘုတ္ဆံုနဲ႔ ေရႊမိတို႔ကလည္း ငါျပန္ေရာက္တာနဲ႔ နင့္အေၾကာင္းေမးလိုက္ၾကတာ… သူတုိ႔ကလည္း နင့္ကို ေတာ္ေတာ္သံေယာဇဥ္ရွိရွာတာဟ.. ေရႊမိဆို မ်က္ရည္ေလး ကလည္ကလည္နဲ႔….နင့္ကိုဆီကို လာလည္ခ်င္တယ္လို႔ေျပာတယ္ဟ….ႀကီးေတာ္ေသာင္းက မလႊတ္လို႔တဲ႔…ရြာဦးက ဘုန္းဘုန္းကေတာင္ေမးေနေသးတယ္..
ဟဲ႔..ဒါနဲ႔ ေအးၾကည္မရဲ႕…
ဘလခ်ာတိုင္းလား ဘာတိုင္းလဲဟာ …နင္တို႔ေျပာတဲ႕ အဲဒီေန႔တုန္းက နင္လိုက္ပို႔တဲ႔ အဲဒီပန္းၿခံႀကီးက အက်ယ္ႀကီးပဲေနာ္…..လူေတြစီးေနၾကတဲ႔ ဟိုးအျမင့္ႀကီးကိုတက္သြားၿပီး ျပန္ျပန္က်လာတဲ့ အ၀ိုင္းႀကီးကလည္း အႀကီးႀကီးပဲ..ငါျဖင့္ အဲေလာက္ႀကီးတဲ႔ (ရြာဘုရားပြဲေတြမွာ ကေလးေတြစီးတဲ႔ ခ်ားႀကီးကိုေထာင္ထားတဲ႔) ခ်ားေထာင္ႀကီးကို ျမင္ဖူးေပါင္…အဲဒီပန္းျခံေရွ႕က ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းလိုလို.. ဘုရားလိုလိုအေဆာက္အဦးႀကီးကလည္း ႀကီးမွႀကီး…အဲေလာက္က်ယ္တဲ႔ ဧကႀကီးမွာ လယ္စိုက္လိုက္ရရင္ျဖင့္ သီးႏွံေတြထြက္လိုက္မယ့္ ျဖစ္ျခင္း…ႏွေျမာစရာႀကီးဟာ ..ေနာ္..
ေနာက္ တိရိစာၧန္ရံုသြားတဲ႔ေန႔တုန္းကိုလည္း သတိရလိုက္တာ… နင့္တီးေကာက္ႀကီးကိုကိုင္ၿပီး ေကာ္ဖီဆိုင္က အထြက္ေလ..လူေတြကလည္းရွဳပ္ေတာ့ ကုလားထုိုင္ေျခေထာက္နဲ႔ [...]
ေနပူပူ
ထီးတစ္လက္
လူႏွစ္ေယာက္
ရည္းစားလုိလို ေမာင္ႏွမလိုလို
အၿပံဳးကိုယ္စီနဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္ကိုေမ႔ေလွ်ာ့
သြားေနၾကတယ္…သြားေနၾကတယ္
သူတို႔ဦးတည္ခ်က္က ဘာလဲ..?
ခ်စ္သူေတြအျဖစ္ ေပါင္းစည္းနိဳင္ဖို႔လား…?
ေ၀းသြားၾကမွာလား….?
မေရရာ…..
ေမာင္ရင္းႏွမလိုပဲ ေနသြားၾကမွာလား…..
မေရရာ…..
တကယ္လို႔မ်ား
မေရရာမႈေတြနဲ႔ပဲ အဆံုးသတ္သြားၾကရင္…..
….စိုးရိမ္မိပါရဲ႔ …..
အေတြးေပၚမွ အေတြးမ်ား