အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ http://lovelessguiter.iblogger.org အေတြးမ်ားနဲ႔ ဒိုင္ယာရီ Sat, 10 Jul 2010 17:44:50 +0000 en hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.1.3 ထိုေန႔မွသည္…. ယေန႔မွာ http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%91%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b1%e1%80%94%e1%82%94%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%9e%e1%80%8a%e1%80%b9-%e1%80%9a%e1%80%b1%e1%80%94%e1%82%94%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ac/ http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%91%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b1%e1%80%94%e1%82%94%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%9e%e1%80%8a%e1%80%b9-%e1%80%9a%e1%80%b1%e1%80%94%e1%82%94%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ac/#comments Sat, 10 Jul 2010 17:44:50 +0000 LovelessGuiter http://lovelessguiter.iblogger.org/?p=654

ရက္စက္မႈေတြ… လူမဆန္မႈေတြ… မိုက္ရူးရဲဆန္မႈေတြ… ေသြးစက္ေတြ … ထိုေန႔မွာ…။

မ်က္ရည္မ်ားစြာ… ဆံုးရွဳံးမႈမ်ားစြာ…. မိုးဖြဲေတြၾကားမွာ….. (၀မ္းနည္း) ေၾကကြဲမႈမ်ားစြာ… ထုိေန႔မွာ….။

ယေန႔ က်ဳပ္တို႔တေတြ.. ထိုေန႔က သူတို႔တေတြ… ရင္ထဲမွာေလ… ကြာျခားမႈ……။

ယေန႔.. ေမ႔ေမ႔ေလ်ာ့ေလ်ာ့ အေတြး ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ခပ္ေပ့ါေပါ့.. ေလွ်ာ့တိေလွ်ာ့ရဲ ဆန္ဆန္ အတိတ္ေမ႔သလိုလို သမိုင္းကို ေခ်ာင္ထိုးထည့့္ ေခတ္ပ်က္မွာ မင္းမူ မင္းလိုလူ…..

ယေန႔….. ယေန႔ထိ ( အကယ္၍သာ ) သူရွိေနဦးမယ္ ဆိုရင္ေပါ့ေလ…. ငါတို႔ ေခတ္… ငါတို႔ ကာလ ငါတို႔ေရွ႕ေရး… ငါတို႔ ေနာင္ေရး…. ငါတို႔ ဘ၀………………။

အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ

[...]]]>

ရက္စက္မႈေတြ…
လူမဆန္မႈေတြ…
မိုက္ရူးရဲဆန္မႈေတြ…
ေသြးစက္ေတြ …
ထိုေန႔မွာ…။

မ်က္ရည္မ်ားစြာ…
ဆံုးရွဳံးမႈမ်ားစြာ….
မိုးဖြဲေတြၾကားမွာ…..
(၀မ္းနည္း) ေၾကကြဲမႈမ်ားစြာ…
ထုိေန႔မွာ….။

ယေန႔ က်ဳပ္တို႔တေတြ..
ထိုေန႔က သူတို႔တေတြ…
ရင္ထဲမွာေလ…
ကြာျခားမႈ……။

ယေန႔..
ေမ႔ေမ႔ေလ်ာ့ေလ်ာ့
အေတြး ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ခပ္ေပ့ါေပါ့..
ေလွ်ာ့တိေလွ်ာ့ရဲ ဆန္ဆန္
အတိတ္ေမ႔သလိုလို
သမိုင္းကို ေခ်ာင္ထိုးထည့့္
ေခတ္ပ်က္မွာ မင္းမူ
မင္းလိုလူ…..

ယေန႔….. ယေန႔ထိ
( အကယ္၍သာ )
သူရွိေနဦးမယ္ ဆိုရင္ေပါ့ေလ….
ငါတို႔ ေခတ္… ငါတို႔ ကာလ
ငါတို႔ေရွ႕ေရး… ငါတို႔ ေနာင္ေရး….
ငါတို႔ ဘ၀………………။

အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ

]]> http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%91%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b1%e1%80%94%e1%82%94%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%9e%e1%80%8a%e1%80%b9-%e1%80%9a%e1%80%b1%e1%80%94%e1%82%94%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ac/feed/ 3 တစ္ခါတုန္းက တကၠသိုလ္မွာ…. http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%90%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%90%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%80-%e1%80%90%e1%80%80%e1%81%a0%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%9c%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ac/ http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%90%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%90%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%80-%e1%80%90%e1%80%80%e1%81%a0%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%9c%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ac/#comments Thu, 08 Jul 2010 06:19:34 +0000 LovelessGuiter http://lovelessguiter.iblogger.org/?p=646

” ဟယ္လို ” ” အေမလား…. သားပါ…. ” ” အေမ ေနေကာင္းရဲ႕လား…. ” ” ေကာင္းပါတယ္ သားရယ္…. သားေရာ ” ” ေကာင္းတယ္ အေမ….. သားခု ပိုက္ဆံလိုလို႔ ပို႔ေပးလိုက္ပါဦး….။ “

ဒီလိုနဲ႔ အစခ်ီလို႔ တက ၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘ၀ အိမ္ကို ပိုက္ဆံေတာင္းပံုေလးေပါ့…။ အေမေနေကာင္း သားဆုေတာင္း ပိုက္ဆံတစ္ေသာင္း အျမန္ ပို႔လုိက္ပါဆို သလိုမ်ိဳးေပါ့….။ အေဆာင္ေနေက်ာင္းသားတုိင္း ေျပာေနက် စကားေလးေတြေပါ့ေလ..။ ေရာက္လာပါၿပီ..။ အိမ္က ပို႔လိုက္တဲ႔ ေငြ..။

[...]]]>

” ဟယ္လို ”
” အေမလား…. သားပါ…. ”
” အေမ ေနေကာင္းရဲ႕လား…. ”
” ေကာင္းပါတယ္ သားရယ္…. သားေရာ ”
” ေကာင္းတယ္ အေမ….. သားခု ပိုက္ဆံလိုလို႔ ပို႔ေပးလိုက္ပါဦး….။ “

ဒီလိုနဲ႔ အစခ်ီလို႔ တက ၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘ၀ အိမ္ကို ပိုက္ဆံေတာင္းပံုေလးေပါ့…။ အေမေနေကာင္း သားဆုေတာင္း ပိုက္ဆံတစ္ေသာင္း အျမန္ ပို႔လုိက္ပါဆို သလိုမ်ိဳးေပါ့….။ အေဆာင္ေနေက်ာင္းသားတုိင္း ေျပာေနက် စကားေလးေတြေပါ့ေလ..။ ေရာက္လာပါၿပီ..။ အိမ္က ပို႔လိုက္တဲ႔ ေငြ..။

” သြားစို႔ သယ္ရင္းတို႔ေရ….. ဒီေန႔ အိမ္က ပိုက္ဆံေရာက္တယ္…။  “

အစခ်ီလို႔.. ေရာက္သြားပါၿပီ ဘီယာဆိုင္ကိုေပါ့ေလ…. အဟ….။ ေသာက္ၾက စားၾက ….. ဟိုအေၾကာင္းေျပာ ဒီအေၾကာင္းေျပာ….။

ေနာက္ေန႔မနက္… ကုန္ၿပီေပါ့ အိမ္ကပို႔တဲ႔ ပိုက္ဆံ…. အေဆာင္ေန ေက်ာင္းသားဘ၀ေလ…။ သိတယ္ဟုတ္…။ ဒီေန႔ ဟုိေကာင့္ အိမ္က ပိုက္ဆံေရာက္တယ္ တဲ႔….. အဟ..ေရာက္ျပန္ၿပီေပါ့…ဘီယာဆိုင္…. ။ ေနာက္ရက္ေတာင္ မခံလိုက္ေသာ အိမ္က ပို႔ေသာ ပိုက္ဆံမ်ား………။ ဒီလိုႏွင့္…….

ေန႔လည္ ၂ နာရီ…..။
တစ္ေန႔ကမွ ပို႔ထားေသာ ပိုက္ဆံမ်ား တစ္ေန႔ကရဲ႕ အရင္တစ္ရက္က ပို႔လာေသာ ပိုက္ဆံမ်ား…။ အနိစၥသေဘာနဲ႔ ကိစၥ ေခ်ာသြားခဲ႔ေလၿပီ..။ အေဆာင္မွာ အတူေန သူငယ္ခ်င္း သံုးေယာက္..။ ၀င္းေမာင္၊ မ်ိဳးသီဟ နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္….။ ၄င္း အခ်ိန္ထိ ေရေသာက္ ဗိုက္ေမာက္ေနရၿပီ…။

ထိုအခ်ိန္ 2002 ခုႏွစ္..။ စားေနက်ဆိုင္တြင္ ထမင္းတစ္ပြဲ တစ္ခါျပင္ ၂၅၀…။ လိုက္ပြဲတစ္ပြဲ ၅၀….။ ခါတိုင္းေန႔ဆိုရင္ေတာ့ ပိုက္ဆံေလးရွိေတာ့ ထမင္းတစ္ပြဲနဲ႔ လုိက္ပြဲတစ္ပဲြ ၃၀၀…. ဗိုက္အျပည့္….။ ဒီေန႔မွာေတာ့… ေန႔လည္ ၂ နာရီထိုးေလၿပီ…။ ေန႔လည္စာ ထမင္းမစားရေသး…..။ ၾကည့္လုိက္ဦးေလ… ပိုက္ဆံကလည္း သံုးေယာက္ေပါင္းမွ ရွိတာ ျမန္မာေငြ ၁၇၀ က်ပ္တိတိ..။ ခါတိုင္းဆိုရင္ေတာ့ ပိုက္ဆံမရွိေသာ အခ်ိန္ေတြတိုင္း သူငယ္ခ်င္း မိန္းကေလးမ်ားရွိေသာ အေဆာင္ဆီသို႔ သြားကာ….

” ေဟ့ နင့္ဆီမွာ ဘာမုန္႔ေတြ ရွိေသးလဲ…ငါဘာမွ မစားရေသးဘူးဟ ” လို႔ အစခ်ီလို႔ မုန္႔မ်ား ေတာင္းစားခဲ႔ရတယ္….။ သူငယ္ခ်င္း မိန္းကေလးေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႔ကို ခင္ၾကပါတယ္…။ သူတုိ႔ကလည္း ေကၽြးရွာၾကပါတယ္….။

` ေရာ့… ကိတ္ေျခာက္´ ဆိုတာမ်ိဳး..။ ကဲ…ေနာက္တစ္ေယာက္…
` ဘာရွိတုန္းဟ…. ´ ဆိုလွ်င္ပင္.. ` ေရာ့ ေခါက္ဆြဲထုပ္…. ေရာ့ သရက္သီး´ ဆိုတာမ်ိဳး..။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း အားက်မခံ အေဆာင္ေရွ႕မွာ ဗိုက္ၿပည့္သေလာက္စားသည္။ မကုန္နိဳင္တဲ႔ မုန္႔ဟူသမွ်ကို ညေနစာအျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီး ေပးသမွ် အကုန္ လြယ္အိတ္ထဲထည့္ကာ ညစာ စုတတ္ တဲ႔ အက်င့္ေၾကာင့္ ေနာက္ပိုင္း သြားေတာင္းစားစရာ သူငယ္ခ်င္း မိန္းကေလး အေဆာင္မ်ား ကုန္ေလၿပီ…။ ေနာက္ပိုင္း သြားလည္ကာ ` ဘာမုန္႔ရွိလဲလို႔ ေမးလွ်င္ပင္´ ဘာမွ မရွိေတာ့ဘူးႏွင့္ပင္ ညားေတာ့တဲ႔ အခ်ိန္ေရာက္ေနေလၿပီ….။

ဒီလိုႏွင့္ အိမ္ကပို႔ထားေသာ ပိုက္ဆံမ်ား ကုန္ကာ အေၾကြးပင္တင္ေနေသာ အေနအထားသုိ႔ပင္ ေရာက္ေနေလၿပီ..။ ဖုန္းဆက္ၿပီး မွာထားေသာ အိမ္ကပို႔မယ့္ ပိုက္ဆံကလည္း ေနာက္ေန႔ေလာက္မွပင္ ေရာက္မည္…။ ဒီလိုႏွင့္ ထုိေန႔အဖို႔ေတာ့ ဘယ္ေနရာကမွ ထမင္းဖိုး ေခ်းလို႔ရမည္ မထင္….။ လက္ထဲမွာရွိတာကလည္း သံုးေယာက္မွ ၁၇၀ က်ပ္တိတိ….။ စားေနက်ဆိုင္မွာ သြားစားရင္လည္း ပိုက္ဆံ ၁၇၀ ႏွင့္ သံုးေယာက္ကို လုိ္က္ပြဲ သံုးပြဲသာ ရလိမ့္မည္…။ ဟင္းလည္း ပါမည္မဟုတ္….. ။ ဗိုက္လည္း ဆာေနေလၿပီ…။ အခ်ိန္ကလည္း ၾကည့္ဦးေလ… ။ မနက္ကတည္းက ဘာမွ မစားၾကရ ေသးေသာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သံုးေယာက္ ေန႔လည္ ၂ နာရီမွာ ဘယ္ေလာက္ဆာေနၿပီလဲဆိုတာေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္လို႔ ရနိဳင္ပါတယ္..။

ဒီလိုနဲ႔ မ်ိဳးသီဟ မေနနိဳင္ေတာ့….. ` ငါ စားစရာသြားရွာဦးမယ္ကြာ.. ေပးငါ့ကို ပိုက္ဆံ ၁၇၀ ´ လို႔ ဆိုၿပီး ပိုက္ဆံယူကာ ထြက္သြားေလသည္။ သူက မႏၲေလးမွာ အေဆာင္ေနၿပီး အလုပ္လုပ္ေနတာဆိုေတာ့ မႏၱေလးကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ထက္စာရင္ေတာ့ ကၽြမ္းတယ္ေပါ့ဗ်ာ…။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ ဒီလို အေ၀းသင္အခ်ိ္န္မွသာ မႏၱေလးကို ေရာက္တာဆိုေတာ့ ဘယ္နားက ဆိုင္မွာ ဘယ္လိုရနိဳင္မွန္း မသိဘူးေလ.။ ဒါနဲ႔ သူ႔ကိုပဲ အားလံုး သံုးေယာက္ေပါင္းမွ ရွိသမွ်စည္းစိမ္ ပိုက္ဆံ ၁၇၀ ကို ရက္ရက္ေရာေရာ အပ္လိုက္ေတာ့သည္။ သူက မႏၲေလးမွာပဲ ေန မႏၱေလးမွာပဲ အလုပ္လုပ္ ေနတာဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ထက္စာရင္ ပိုသိနိဳင္တယ္ေလ…။ ဒီလိုနဲ႔…….။

` ေဟ့ေကာင္ေတြ ေရာ့ ဆြဲၾကေတာ့ကြာ…..။ ´

ဆိုတဲ႔ အသံနဲ႔ အတူ ထမင္းပန္းကန္ ႏွစ္ပန္းကန္ကိုင္က အေဆာင္ထဲသို႔ ဂုဏ္ယူ၀င့္ႀကြားစြာ ေရာက္လာေလသည္။ ထို ထမင္း ပန္းကန္ထဲၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၀က္သားတံုးႏွစ္တံုးစီ၊ ငါးေလးအစပ္ေၾကာ္၊ ခ်ည္ေပါင္ေၾကာ္.. စသျဖင့္ စားခ်င္စဖြယ္ပင္….။ သံုးေယာက္သား ထမင္းႏွစ္ပန္းကန္ကို အားရပါးရ ေဆာ္ထည့္လိုက္တာ ၀က္သားအေခါက္မွာ ေျပာင္ေအာင္မရိတ္ပဲ ခ်က္ထားတဲ႔ အေမြးမ်ားလည္း ဂရုမစုိက္..။ ဖြယ္တယ္တယ္ ဆန္သားမ်ားကိုလည္း ဂရုမစိုက္နိဳင္..။ ခ်ည္ေပါင္ေၾကာ္ထဲမွ ဆံပင္ေမြးကိုလည္း မရြံေတာ့..။ ဗိုက္ဆာဆာနဲ႔ စားလိုက္ၾကတာ ႏွစ္ပန္းကန္လံုး ေခြးစိတ္ညစ္ေလာက္ေအာင္ပင္ …။
( သူ႔(ေခြး)မွာ လွ်က္စရာ တစ္စက္မွ မက်န္ေတာ့၍ ျဖစ္သည္) စားၿပီးေသာက္ၿပီး သူ၀ယ္လာေသာေဆးေပါလိပ္ ႏွစ္လိပ္ကို သံုးေယာက္မွ်ၿပီး ဆြဲလိုက္ၾကသည္..။ ေတာ္ေတာ္ပင္ ျပည့္စံုသြားသလိုလို..။ ဒါေတာင္ လန္ဒန္ တစ္လိပ္က်န္ေနေသးသည္..။ ႏွေျမာစြာျဖင့္ မည္သူမွ မေသာက္ၾက.။ အျမတ္တနိဳးပင္ တယုတယျဖစ္ေနေလသည္။

ဗိုက္လည္း ျပည့္ေလၿပီ..။ ဒီေတာ့မွ ေျပာင္သလင္းခါေနေသာ ပန္းကန္မ်ားကိုၾကည့္ကာ
` ေဟ့ေကာင္ မင္း ဘယ္ကေနရွာလာတာတုန္း… ´…… ဆိုေတာ့
` ငါတို႔ အေဆာင္ေရွ႕ မ်က္ေစာင္းထိုး ေရေျမာင္းေဘးကဆိုင္က ´ တဲ႔…..
အလို… အဲဒါ ထမင္းဆုိင္လား….. ေတြ႔ေနတာေတာ့ ၾကာလွပါၿပီ… ဒီဆိုင္ကကို ထမင္းဆိုင္လို႔ပင္ မထင္….။ ေရေျမာင္းေဘး ယိုင္နဲ႔နဲ႔ အေတာ္ပင္ စားခ်င္စရာမေကာင္းေသာေၾကာင့္ လွည့္မၾကည့္ခဲ႔ေသာ ဆိုင္….။ ခုေတာ့ အဲဒီဆိုင္က ထမင္းတဲ႔…. ေကာင္းေရာ..။ ဒါေပမယ့္ ဗိုက္ကလည္း ဆာဆာ ဆိုေတာ့ ဘယ္ဆိုင္ကလည္း မေမးေတာ့..။ ဘယ္ေလာက္လဲ မေမးေတာ့…။ စားရဖို႔က အဓိကျဖစ္ေနၿပီေကာ…။ စားလည္း စားခဲ႔ၿပီးေလၿပီ မဟုတ္လား..။

` ေဟ့ေကာင္ ထမင္းက ဘယ္ေလာက္ေပးရသတုန္း..။ ´ လို႔ အေမးမွာ သူကလည္း ေစ်းကိုင္လွ်က္ သူကပဲ ဘယ္သူ႔ဆီက ပို္က္ဆံရလို႔ စုိက္ၿပီး ၀ယ္ခဲ႔သလိုလို။ မ်က္ႏွာေပးကေလ…။ ေနာက္မွ ` ထမင္းနဲ႔ ဟင္း တစ္ခါျပင္ကို ၈၀ ´ …။ ကၽြန္ေတာ္ အေတာ္ အံ့ၾသသြားသည္။ ဒီေခတ္ ဒီအခါမွာ ၈၀ တန္ ထမင္း ရွိေသးတယ္ဆုိတာကို..။ စားေနက်ဆိုင္ဆိုရင္ ထမင္းနဲ႔ ဟင္းတစ္ခါျပင္ကို ၂၅၀..။ ဒါေတာင္ အေတာ္ေစ်းသက္သာေသာ ဆိုင္ျဖစ္သည္။ ယခုေတာ့ ထမင္းနဲ႔ ဟင္း တစ္ခါျပင္ကို ၈၀ တဲ႔…။ ( ၀က္သားဟင္းက အေမြးမေျပာင္တာ တစ္ခုပဲ ေျပာစရာရွိသည္..။ ) ဒါေၾကာင့္ သူ ထမင္းနဲ႔ဟင္း ႏွစ္ပြဲ ၀ယ္လာတာျဖစ္သည္။ ေပးလိုက္တာက ၁၇၀ ဆိုေတာ့ ၁၀ ပိုေနေသးသည္။ ပိုတဲ႔ ၁၀ ကို ေဆးေပါလိပ္ ႏွစ္လိပ္နဲ႔ လန္ဒန္ ၁ လိပ္ေတာင္ပါလာခဲ႔ျခင္းျဖစ္သည္။

ေအာ္…. ေက်ာင္းသားဘ၀ေတြေနာ္….။

တစ္ရက္ကလည္း ကိုငယ္လို႔ ေခၚတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဇတ္လိုက္ေက်ာ္ ကင္းေကာင္ေပါ့….။ သူ႔ကို ကင္းေကာင္ လို႔ေခၚတာကလည္း အေၾကာင္းရွိတယ္ေလ..။ သူက ဘယ္ဘ၀က ကုသိုလ္နဲ႔ ဆုေတာင္းေတြေၾကာင့္လည္းေတာ့ မသိ ။ စကားေျပာ အရမ္းေကာင္း.၊ သီခ်င္းဆို.. ဂစ္တာတီး အရမ္းေကာင္းသလို သေလာက္ သူ႔ပံုက ရုတ္တစ္ရက္ၾကည့္လိုက္လွ်င္ သရုပ္ေဆာင္ ကင္းေကာင္နဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္ပင္..။ ဒါေၾကာင့္ အေဆာင္မွ သူူငယ္ခ်င္းအားလံုးက ခ်စ္စနိဳးနဲ႔ ကင္းေကာင္…။ ဒီလိုႏွင့္ .. သူ႔နာမည္ ကင္းေကာင္ျဖစ္ေလၿပီ..။

တစ္ရက္ သူ သူ႔ဂစ္တာကိုကိုင္ကာ အေဆာင္မွ ထြက္သြားေလသည္။ မႏၲေလးတကၠသုိလ္ရဲ႕ နာမည္ႀကီး ဗန္းေမာ္တုိက္လမ္းၾကားမွာ ဂစ္တာသြားတီးမယ္ ဆိုပဲ…..။ ည ၁၁နာရီ ခြဲေလာက္မွာ သူျပန္ေရာက္လာသည္။ သူ႔ပံုက အေတာ္ပင္ ေမာဟိုက္ကာ ျပႆနာ တစ္ခုခု တက္လာတဲ႔ ဒီဇိုင္း…။ အေဆာင္မွ သူငယ္ခ်င္း အားလံုးလည္း သူ႔ကိုၾကည့္ၿပီး စိတ္ပူသြားသည္။ အေဆာင္ထဲေရာက္တဲ႔ အထိပင္ အေမာမေျပေသး..ဒါနဲ႔ သူ႔ကို ေရတိုက္သည္။ ေနာက္ အသက္ရွဴသံျပင္းစြာျဖင့္……

` ဟိုေကာင္ေတြကြာ…. ေဆာ္ထည့္လိုက္တာ အကုန္လံုး ..အတံုးအရံုးပဲ… ခုေတာ့ တစ္ေယာက္တစ္ေနရာစီ လစ္သြားၾကၿပီ…..။ ေတာ္ေတာ္ မွတ္ေလာက္သားေလာက္ ျဖစ္သြားတယ္ကြ ´

ဟိုက္… ဒီလူေတာ့ အဲဒီေကာင္ေတြကို ေဆာ္ခဲ႔ၿပီ…။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကလည္း ဘယ္လိုစျဖစ္ၾကတာတုန္း ေျပာပါဦးဆုိေတာ့………

` ဗန္းေမာ္တိုက္ထဲမွာကြာ…. ငါ ဂစ္တာတီးေနတုန္း…. ေခါင္းေနာက္ကို တစ္ခုခု လာေထာက္သလို ခံစားရလို႔ လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ႏွစ္တစ္ တုတ္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ငါ့ေခါင္းကို ေထာက္ၿပီး… မင္းျပန္မလား မျပန္ဘူးလားဆိုလို႔ငါလည္း ဘာမွျပန္မေျပာေတာ့ပဲ ထျပန္မလို႔ လုပ္တာေပါ့ကြာ..။ အဲဒီမွာ အဲဒီတစ္ေယာက္နဲ႔ သူ႔အဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႔လံုး ငါဆီကေန ထြက္သြားၿပီး ငါ့နဲ႔ မ်က္ေစာင္းထိုးေလာက္က အဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႕ကို သြားၿပီးရစ္တယ္ေလ..။ ငါလည္း ဘာျဖစ္မလဲ ဆိုတာ သိခ်င္တာနဲ႔ မသြားေသးဘဲ ေစာင့္ၾကည့္ေနတာ….။ အဲဒီမွာ အဖြဲ႔ႏွစ္ဖြဲ႔ စကားေတြ မ်ားၾကၿပီး ေဆာ္ၾကတာကြာ..။ ငါလည္း ဘယ္ေနနိဳင္မလဲ.. သိတယ္ဟုတ္..။ လာရစ္တဲ႔ အဖြဲ႕ကေကာင္ေတြ ကြဲတဲ႔ေကာင္ ကြဲ ၿပဲတဲ႔ေကာင္ ၿပဲ ကုန္ၾကတာ…..။ ေတာ္ေတာ္ မွတ္ေလာက္သားေလာက္ ျဖစ္သြားတယ္ကြ….။ ေနာက္ဆို ဒီလမ္းၾကားထဲ လာေတာင္ လာရဲမွာ မဟုတ္ဘူး….. ´
အလဲ႔….ဒီလူ တယ္ဟုတ္ပါလား… ဟိုႏွစ္ဖြဲ႕ ရန္ျဖစ္တာကို ဒီလူက ဆြမ္းႀကီးေလာင္းခဲ႔တယ္ေပါ့ေလ… ။ ဒါက ကၽြန္ေတာ္တို႔ အထင္….။

ဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ား ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေတာင္ ေဆာ္ထည့္လိုက္တာလဲလို႔ သိခ်င္ေဇာနဲ႔ေမးလိုက္ေတာ့…..
` အာ..ငါလည္းေၾကာက္သဟ..ဒါနဲ႔ သစ္ပင္အကြယ္ကေန ၾကည့္ေနတာ….ေဆာ္လိုက္ၾကတာကြာ… ျမင္ရက္စရာကို မရွိဘူး…ဟိုေကာင္ေတြ အဖြဲ႕ အားလံုး ကုန္းရုန္းေျပးသြားေတာ့မွ ငါလည္း သစ္ပင္အကြယ္ကေန အသာေလးျပန္ခဲ႔ရတာ..။ အျပန္ ငါတစ္ေယာက္ထဲ လမ္းမွာ ေခြးေတြေဟာင္လို႔ေတာင္ ငါ့မွာ ပါလာတဲ႔ ဂစ္တာေလးနဲ႔ ကာကြယ္ၿပီး အေဆာင္ကို မနည္းေရာက္ေအာင္ျပန္ခဲ႔ရတာ….´ …။

ကဲ ၾကည့္ဦး… သူေမာလာလို႔ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ေတာင္ ေဆာ္ခဲ႔ရလို႔လည္း ထင္တာ ဒငး္ကေတာ့ ေခြးေၾကာက္လို႔ ေျပးလာခဲ႔ရတာကိုး…..။

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေက်ာင္းသားဘ၀မွာ အဲလို စိတ္ညစ္စရာ၊ အမွတ္ရစရာ နဲ႔ ရယ္စရာ အျဖစ္မ်ိဳးေလးေတြလဲ ႀကံဳခဲ႔ဖူးေလရဲ႕……။

PS : ခုအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ အေဆာင္ေနေက်ာင္းသားဘ၀ကို အေတာ္ပင္ သတိရေနမိေသာေၾကာင့္ ဒီပို႔စ္ေလးကို ေရးမိပါသည္။

အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ

]]> http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%90%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%90%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%80-%e1%80%90%e1%80%80%e1%81%a0%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%9c%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ac/feed/ 7 စိတၱဇ http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%85%e1%80%ad%e1%80%90%e1%81%b1%e1%80%87-2/ http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%85%e1%80%ad%e1%80%90%e1%81%b1%e1%80%87-2/#comments Fri, 25 Jun 2010 17:22:20 +0000 LovelessGuiter http://lovelessguiter.iblogger.org/?p=624

ေခၚသံေတြ ေခၚသံေတြ… ငါမဟုတ္ဘူး.. ဟုတ္တယ္.. ငါမဟုတ္ဘူး…..။

လိုက္ခဲ႔မွာပါ… လုိက္မွာ.. ေနဦး.. ငါ့လက္ေတြကို ငါေသခ်ာၾကည့္ဦးမယ္…. ငါမေကာင္းခဲ႔တာေလ.. တကယ္ကို မေကာင္းခဲ႔တာ…..။

မွန္ !! မွန္ ဘယ္မွာလဲ … မွန္ ေတြ႔လား…စုန္းကိုက္ခံထားရတာေတြ ဒီလက္ေတြမွာ……။

လြတ္ေပးပါေတာ့… ထပ္မဆြဲၾကပါနဲ႔ေတာ့ မ်က္ရည္ေတြ…. မငိုပဲ က်လာတဲ႔ မ်က္ရည္ေတြ…

သြား……… မုန္းစရာေကာင္းလိုက္တာ……..။

ေၾကြးထူ ရွင္ဘုရင္ဆပ္လိမ့္မယ္ ငါကေတာ့ ငါ့ကိုရွာ ငါ့ကိုေတာ့ ငါကျပန္ရွာေနရင္း.

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ………… ေကာင္းရာမြန္ရာေတာ့ ေရာက္မွာေပါ့..။

အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ

[...]]]>

ေခၚသံေတြ ေခၚသံေတြ…
ငါမဟုတ္ဘူး.. ဟုတ္တယ္..
ငါမဟုတ္ဘူး…..။

လိုက္ခဲ႔မွာပါ… လုိက္မွာ.. ေနဦး..
ငါ့လက္ေတြကို ငါေသခ်ာၾကည့္ဦးမယ္….
ငါမေကာင္းခဲ႔တာေလ..
တကယ္ကို မေကာင္းခဲ႔တာ…..။

မွန္ !! မွန္ ဘယ္မွာလဲ … မွန္
ေတြ႔လား…စုန္းကိုက္ခံထားရတာေတြ
ဒီလက္ေတြမွာ……။

လြတ္ေပးပါေတာ့… ထပ္မဆြဲၾကပါနဲ႔ေတာ့
မ်က္ရည္ေတြ….
မငိုပဲ က်လာတဲ႔ မ်က္ရည္ေတြ…

သြား………
မုန္းစရာေကာင္းလိုက္တာ……..။

ေၾကြးထူ ရွင္ဘုရင္ဆပ္လိမ့္မယ္
ငါကေတာ့ ငါ့ကိုရွာ
ငါ့ကိုေတာ့ ငါကျပန္ရွာေနရင္း.

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ …………
ေကာင္းရာမြန္ရာေတာ့ ေရာက္မွာေပါ့..။

အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ

]]> http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%85%e1%80%ad%e1%80%90%e1%81%b1%e1%80%87-2/feed/ 6 ၀ဋ္ေႀကြး http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%81%80%e1%80%8b%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%82%80%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%b8/ http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%81%80%e1%80%8b%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%82%80%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%b8/#comments Sat, 27 Mar 2010 09:36:50 +0000 LovelessGuiter http://lovelessguiter.iblogger.org/?p=608

မင္းအၿပံဳးမွာ (ငါ) ခၽြတ္ယြင္း မင္းအနမ္းမွာ ၀ပ္ဆင္းလို႔ မင္းအနားမွာပဲ ေနခ်င္ခဲ႔တာပါ..။

ေ၀းလို႔ လြမ္းတာလား ခ်စ္လို႔ လြမ္းတာလား..။ ေ၀းလို႔ ခ်စ္တာလား လြမ္းလို႔ ခ်စ္တာလား ..။

ခ်စ္လို႔ လြမ္းတာလို႔လည္း ေျပာခ်င္ ေျပာဦးမယ္..။

ေ၀းလို႔ ခ်စ္တာလို႔လည္း ေျပာခ်င္ ေျပာဦးမယ္..။

အလြမ္းေတြ ရွည္ၾကာခဲ႔ေပမယ့္ အနမ္းတစ္ခ်က္မွာ အရာရာ ေက်ေအးခဲ႔ရတာပဲေလ….။

အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ

[...]]]>

မင္းအၿပံဳးမွာ (ငါ) ခၽြတ္ယြင္း
မင္းအနမ္းမွာ ၀ပ္ဆင္းလို႔
မင္းအနားမွာပဲ ေနခ်င္ခဲ႔တာပါ..။

ေ၀းလို႔ လြမ္းတာလား
ခ်စ္လို႔ လြမ္းတာလား..။
ေ၀းလို႔ ခ်စ္တာလား
လြမ္းလို႔ ခ်စ္တာလား ..။

ခ်စ္လို႔ လြမ္းတာလို႔လည္း
ေျပာခ်င္ ေျပာဦးမယ္..။

ေ၀းလို႔ ခ်စ္တာလို႔လည္း
ေျပာခ်င္ ေျပာဦးမယ္..။

အလြမ္းေတြ ရွည္ၾကာခဲ႔ေပမယ့္
အနမ္းတစ္ခ်က္မွာ
အရာရာ ေက်ေအးခဲ႔ရတာပဲေလ….။

အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ

]]> http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%81%80%e1%80%8b%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%82%80%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%b8/feed/ 9 အိမ္ အျပန္ http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%b9-%e1%80%a1%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9/ http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%b9-%e1%80%a1%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9/#comments Sat, 27 Feb 2010 10:19:00 +0000 LovelessGuiter http://lovelessguiter.iblogger.org/?p=605

ေလစိမ္းေတြ တျဖဴးျဖဴးတိုက္ခတ္လို႔….။ ေအးျမလွေသာ ေလအဟုန္က ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကို ေ၀႔၀ဲတိုက္ခတ္လွ်က္ရွိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ေနေသာ ေနရာက ေတာင္ထိပ္ စြန္းေလးတစ္ခုမွာ.။ ဒီေတာင္ထိပ္စြန္း ေလးရဲ႕ ေအာက္ဖက္မွာ မိးေရာင္မွိန္ျပျပႏွင့္ ခ်စ္စဖြယ္ ၿမိဳ႕ျပေလးတစ္ခု။ ၀ိုင္းစက္ေနေသာ လတစ္စင္းဟာ ၿမိဳ႕ေလးေပၚမွာ ေျဖးညွင္းစြာ ေရႊ႕လွ်ားေနတယ္…။ လေရာင္ဟာ က်ဆင္းေနေသာ ၿမဴခိုးမ်ားၾကားမွ ထိုးေဖာက္ကာ ကၽြန္ေတာ့္ပတ္၀န္းက်င္ဆီသို႔…။ အစီအရီ ေပါက္ေနေသာ ခ်ယ္ရီပင္တန္းႀကီး တစ္ခုလံုးဟာ ကၽြန္ေတာ့ ေနာက္ကြယ္မွာ..။ ေလအေ၀ွ႕မွာ တိုက္ခတ္လာေသာ ေလနဲ႔ အတူ ခ်ယ္ရီပန္းရနံ႕ကို  ရွဴရွဳိက္မိသည္။ ခ်ယ္ရီပန္းမွာ အနံ႔ရွိခ်င္မွရွိမည္ .. သုိ႔ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ခ်ယ္ရီပန္းနံ႔ရေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္ထိုင္ေနေသာ ေတာင္စြန္းရဲ႕ ေအာက္တည့္တည့္မွာေတာ့ လူသားေတြရဲ႕ [...]]]>

ေလစိမ္းေတြ တျဖဴးျဖဴးတိုက္ခတ္လို႔….။ ေအးျမလွေသာ ေလအဟုန္က ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကို ေ၀႔၀ဲတိုက္ခတ္လွ်က္ရွိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ေနေသာ ေနရာက ေတာင္ထိပ္ စြန္းေလးတစ္ခုမွာ.။ ဒီေတာင္ထိပ္စြန္း ေလးရဲ႕ ေအာက္ဖက္မွာ မိးေရာင္မွိန္ျပျပႏွင့္ ခ်စ္စဖြယ္ ၿမိဳ႕ျပေလးတစ္ခု။ ၀ိုင္းစက္ေနေသာ လတစ္စင္းဟာ ၿမိဳ႕ေလးေပၚမွာ ေျဖးညွင္းစြာ ေရႊ႕လွ်ားေနတယ္…။ လေရာင္ဟာ က်ဆင္းေနေသာ ၿမဴခိုးမ်ားၾကားမွ ထိုးေဖာက္ကာ ကၽြန္ေတာ့္ပတ္၀န္းက်င္ဆီသို႔…။ အစီအရီ ေပါက္ေနေသာ ခ်ယ္ရီပင္တန္းႀကီး တစ္ခုလံုးဟာ ကၽြန္ေတာ့ ေနာက္ကြယ္မွာ..။ ေလအေ၀ွ႕မွာ တိုက္ခတ္လာေသာ ေလနဲ႔ အတူ ခ်ယ္ရီပန္းရနံ႕ကို  ရွဴရွဳိက္မိသည္။ ခ်ယ္ရီပန္းမွာ အနံ႔ရွိခ်င္မွရွိမည္ .. သုိ႔ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ခ်ယ္ရီပန္းနံ႔ရေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္ထိုင္ေနေသာ ေတာင္စြန္းရဲ႕ ေအာက္တည့္တည့္မွာေတာ့ လူသားေတြရဲ႕ ေလာဘေတြေၾကာင့္ လွပလွေသာ ၿမိဳ႕ေလးကို အက်ည္းတန္ေစခဲ႔တဲ႔ တြင္းႀကီးတြင္းငယ္ေတြ…။ လမ္းမေတြဟာ တစ္၀က္တပ်က္။ ခ်ိဳင့္ႀကီးေတြ အလ်ိဳလ်ိဳ..။

ေအာ္… ဒီၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕ဟာဆိုရင္ ဟိုးအရင္က အေတာ္ပင္ လွပခဲ႔ေသာ၊ ၾကြယ္၀ခဲ႔ေသာ၊ သတင္းႀကီးခဲ႔ေသာ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕။ ပတၱျမား၊ နီလာဆိုတဲ႔ အဖိုးတန္ ေက်ာက္မ်က္ရတနာေတြကိုလည္း ေမြးထုတ္ေပးခဲ႔တဲ႔ၿမိဳ႕.။ ျမန္မာျပည္သာမက ကမၻာမွာေတာင္ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားတဲ႔ ၿမိဳ႕..။ လက္ဖက္စိုက္ခင္းေတြနဲ႔ လက္ဖက္ၿမိဳ႕ေတာ္လို႔ တင္စားေခၚေ၀ၚခဲ႔တဲ႔ၿမိဳ႕။ ၿမိဳ႕လယ္ေကာင္မွာ ရွိတဲ႔ အင္းႀကီးနဲ႔ ၿမိဳ႕ကို က်က္သေရေဆာင္ေနတဲ႔ၿမိဳ႕။  ဘာသာေရး အလြန္တရာမွ ကိုင္းရွဳိင္းၾကတဲ႔ ၿမိဳ႕။ ခုေတာ့လည္း……….. လူႀကီးအိုမေတြနဲ႔ ေက်ာင္းေနအရြယ္ေတြသာ မ်ားျပားလာတဲ႔ ၿမိဳ႕..။ လူလတ္ပိုင္းအရြယ္ဆိုတဲ႔ ဦးေဆာင္နိဳင္တဲ႔ လူငယ္ေတြ နည္းပါးလာတဲ႔ ၿမိဳ႕။ တစ္ေနရာၿပီး တစ္ေနရာ လက္ညိဳးထိုး ေရာင္းစားခံေနရတဲ႔ ၿမိဳ႕။ ေဂၚရခါးနဲ႔ မုန္ညွင္းခင္းေလာက္သာ က်န္ေတာ့တဲ႔ ၿမိဳ႕။ အကာ သာရွိၾကၿပီး အဆံေပ်ာက္ေနၾကသူေတြ မ်ားေနတဲ႔ ၿမိဳ႕။ အရာရာဟာ လြမ္းစရာေတြပဲေပါ့…။

ဒီၿမိဳ႕ေလးကို ဒီေတာင္စြန္းေလးေပၚကေန ထိုင္ၾကည့္ေနမိေသာ ကၽြန္ေတာ္…။ နက္သည္ထက္နက္လာေသာ ညဥ္႔အေမွာင္ဟာ တစ္စ တစ္စႀကီးစိုးလာေလၿပီ။ လေရာင္သာ ရွိမေနဘူးဆိုရင္ ဒီေနရာဟာ အေတာ္ကို ေမွာင္မိုက္ေနမွာ အေသအခ်ာပါပဲ..။  ထိုင္ေနေသာ ျမက္ခင္းျပင္တစ္ခုလံုးေပၚမွာလည္း စိုစြတ္ေသာ ႏွင္းမႈန္ ႏွင္းစေလးေတြဟာ လေရာင္နဲ႔ ဖိတ္ဖိတ္ေတာက္လွ်က္.။ ညဥ္႔ငွက္ေလးမ်ားစြာဟာ လေရာင္ေအာက္မွာ ဟိုမွဒီသို႔။ မ်က္ႏွာမူထားေသာ ေတာင္တစ္ဖက္ျခမ္းမွ ေလာင္ကၽြမ္းေနေသာ ေတာမီးေရာင္ကို အဓိပၸာယ္ မဲ႔စြာ ေငးၾကည့္ေနမိသည္။ ဒီေတာမီးကို ၾကည့္ေနရင္းႏွင့္ပင္ ေတာ္မီး၏ ေညွာ္နံ႔ေတာင္ရေနသလိုလို…။ ေအာ္… ကၽြန္ေတာ္ ဒီေနရမွာ ထိုင္ေနတာ အေတာ္ေတာင္ ၾကာေနၿပီပဲ..။ ဒီေနရာေလးကေနပဲ ဒီၿမိဳ႕ေလးရဲ႕ ေန၀င္ခ်ိန္ကိုလည္း တစ္သက္နဲ႔တစ္ကုိယ္ ဒီတစ္ခါပဲ ေအးေအးေဆးေဆး ထိုင္ၾကည့္ခဲ႔ဖူးတယ္..။ ဒီေနရာမွာ ဒီေလာက္အၾကာႀကီး တစ္ခါမွလည္း မထိုင္ခဲ႔ဖူးဘူး။ အေတာ္ကို လွပတဲ႔ ေနရာေလးကို ဒီအသက္အရြယ္ေရာက္မွ သိလိုက္မိတာကိုပဲ ႏွေျမာသြားသလိုလုိ။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ဒီေနရာေလးကို  မၾကာခဏလာျဖစ္ေအာင္ လာဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္မိတယ္..။

အိမ္ျပန္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ႔ စိတ္နဲ႔ အရာအားလံုးကို တစ္ခ်က္ ေ၀႔ၾကည့္လိုက္ၿပီး ထိုင္ရာမွ ထလိုက္သည္။ ထံုက်ဥ္ေနေသာ ေျခေထာက္တစ္ဖက္ကို အသာၾကြကာ ႏွိပ္နယ္လိုက္ရင္း လမ္းမႀကီးအတိုင္း က်န္ေျခေထာက္တစ္ဖက္ ကို အားျပဳကာ တေရြ႕ေရြ႕ ဆင္းလာခဲ႔သည္။ ေလွ်ာက္လာေသာ လမ္းမႀကီးေပၚတြင္ လူတစ္ေယာက္မွ မရွိ။ အိမ္တံခါးေပါင္း မ်ားစြာလည္း ပိတ္လွ်က္သားခ်ည္းသာ။ ရွင္းလင္းေနေသာ လမ္းမႀကီးေပၚမွာ တစ္ဦးတည္းေလွ်ာက္ရတဲ႔ အရသာဟာ ဘာနဲ႔မတူ..။ ဆိုးတာတစ္ခုပဲရွိသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေတြ႔တဲ႔ ေခြးတိုင္း ေဟာင္ေနျခင္းပင္။ ဘာေၾကာင့္မ်ား ဒီေလာက္ ေဟာင္ေနၾကပါလိမ့္…။ ေခြးေဟာင္တာ မဆန္းပါဘူး…။ စကားပံုတစ္ခုေတာင္ သတိရလိုက္မိေသးရဲ႕…။ ေခြးေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေဟာင္ေဟာင္ လွည္းတန္းႀကီးကေတာ့ သြားေနၿမဲ ဆိုတာေလ..။

အိမ္ေရာက္ေတာ့မယ္…။ အေဖကေတာ့ ေျပာဦးမွာေပါ့..။ ဒီအခ်ိန္မွ ဘာေၾကာင့္ျပန္လာတာတုန္းဆိုတာ။ ဒါမွ မဟုတ္ရင္ တံခါးေရာဖြင့္ေပးပါဦးမလား… ဒီေလာက္ေတာင္ အိမ္ကို မျပန္လာခ်င္တဲ႔ေကာင္ အျပင္မွာပဲ အိပ္ဆိုၿပီးေတာ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ ငါ့ညီရွိပါတယ္ .. သူတံခါးဖြင့္ေပးမွာပါ…။ ခါတိုင္းလည္း အိမ္ျပန္ေနာက္က်လို႔ အေဖတံခါးမဖြင့္ေပးရင္ သူလာလာဖြင့္ေပးေနက်ပဲေလ..။ အေမရွိတုန္းကဆိုရင္ေတာ့ ဒီလိုအိမ္ျပန္ေနာက္က်ရင္ ဘာမွ မေျပာေပမယ့္ ေနာက္တစ္ရက္မနက္ဆိုရင္ေတာ့ အျမဲတမ္း ဆံုးမတတ္တယ္။ ခု အေမဆံုးၿပီးေနာက္ပိုင္းေတာ့ ဒီလို အိမ္ျပန္ေနာက္က်တဲ႔အခ်ိန္မွာ အေမ႔ကိုလည္း သတိရမိပါရဲ႕..။ ဟိုးေတာင္ထိပ္ေလးကေန ေတြးခ်င္တာေတြ ေတြးၿပီး ေလွ်ာက္လာလိုက္တာ အိမ္ေရွ႕ေရာက္လာေလၿပီ…။ ထူးထူးဆန္းဆန္း အိမ္တံခါး မခတ္ထားဘူး…။ ကၽြန္ေတာ္ တံခါးကို အသာဟၿပီး ၀င္လုိက္တယ္..။ ၾကက္သားနပ္ထားေသာ အနံက တစ္အိမ္လံုးေမႊးပ်႕ံလွ်က္…။

ဘယ္သူမွ မအိပ္ၾကေသးပါလား..။ ခါတိုင္းမ်ား ဒီေလာက္ေနာက္က်ရင္ အကုန္အိပ္ကုန္ၾကၿပီ..။ တံခါးေခါက္ရင္ေတာင္ ေတာ္ေတာ္နဲ နိဳးတာမဟုတ္ဘူး…။ ခုေတာ့…….။ အိမ္ကိုလည္း ရွင္းထားတာ သန္႔ရွင္းေနတာပဲ..။ ထူးထူးျခားျခား…။ ေကာ္ေဇာေတြေရာ ဖ်ာေတြေရာ မနက္ျဖန္မ်ား ဆြမ္းကပ္မွာမို႔လားမသိ..။ ကၽြန္ေတာ္ အေဖ႔နားကို ခဏ၀င္ထိုင္လိုက္၏။ အေဖကေတာ့ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနသလုိလို..။ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ျပန္ေနာက္က်လို႔မ်ား စကားမေျပာတာမ်ားလား..။ မ်က္ႏွာမေကာင္းတာေတာ့ ေသခ်ာသိသည္။ အေဖ႔တစ္ခုခုကို ၀မ္းနည္းေနတာလည္း ရိပ္မိသည္။ ညီေလးနဲ႔  ညီမေလးကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္ခ်က္မွ လည့္မၾကည့္။ ေအးေလ.. သူတို႔လည္း ဒီေလာက္ဆိုးတဲ႔ အစ္ကိုဆိုၿပီး စိတ္ဆိုးခ်င္ဆိုးေနမွာေပါ့…။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ကို ၾကည့္ရတာ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ ဘာမွန္း မသိ စိတ္ထဲ ၀မ္းနည္းလာသလိုလို…။ ေတာ္ပါၿပီေလ… မနက္က်မွပဲ အားလံုးကို ေနာက္ဆို ေစာေစာျပန္လာေတာ့မယ္ ဆိုၿပီး ႏွစ္သိမ့္ေတာ့မယ္..။ ေနာက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ထိုင္ေနခဲ႔တဲ႔ ေတာင္စြန္းေလးဟာ ဘယ္ေလာက္ လွပလုိက္လဲဆိုတာကိုလည္း အားလံုးသိေအာင္ ေျပာျပမယ္.။ ခုေတာ့ အနားယူလိုက္ေတာ့မယ္ေလ…။ ကိုယ့္ဖာသာ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၿပီး ဘယ္သူ႔ကိုမွ ဘာမွ မေျပာေတာ့ပဲ အိပ္ခန္းထဲ၀င္ၿပီး အိပ္ပစ္လိုက္သည္။

ဘုန္းႀကီးတစ္ပါး တရားေဟာသံ…။  သရဏဂံု တင္ေနေသာအသံမ်ား….။ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္လံုးမဖြင့္ပဲ အခန္းထဲမွ နားစြင့္ေနမိသည္…။ အိမ္မွာ ဆြမ္းကပ္ေနတာပဲ…. ဒါေတာင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘယ္သူမွ လာမနိဳးၾကပါလား..။ ဒါနဲ႔ပဲ အိပ္ရာထဲမွ ဘုန္းႀကီးေဟာေနေသာ တရားကို နားေထာင္ေနမိသည္။ လူတိုင္းဟာ ေမြးလာတာ ေသဖို႔ပါတဲ႔..။ ဒါေပမယ့္ မေသခင္မွာ လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တာေတြ လုပ္ၾကဖို႔ ၊ တရားကို မေမ႔ဖို႔၊ ဘယ္အရာမွ  မျမဲဘူးဆိုတာေတြကို အက်ယ္ခ်ဲ႕ၿပီး တရားကို ေဟာေနသည္။ ေနာက္တရားေဟာ အၿပီးမွာ “ ဘ၀တပါးသို႔ ကူးေျပာင္းသြားေသာ ေမာင္ဟိန္းေမာင္ အားရည္စူးၿပီး ” ဆိုေသာ အသံ…..။ အမွ်… အမွ်…. အမွ် …. ဆိုေသာ အမွ်ေ၀သံ..။ ေၾကးစည္သံ…။ ငိုေၾကြးသံ….။

ကၽြန္ေတာ့္ကို အေမဆံုးမစကားေတြ ေျပာေနသည္။ အေမ႔မ်က္ႏွာကို ကၽြန္ေတာ္ လြမ္းျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ ၾကည့္ေနမိသည္။ မေတြ႔ရတာလည္း ၾကာခဲ႔ၿပီေလ..။

အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ

]]> http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%b9-%e1%80%a1%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9/feed/ 12 ဆုေတာင္းေတြမ်ား မွားခဲ႔ရင္ျဖင့္…. http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%86%e1%80%af%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%bc%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%81%e1%80%b2%e1%82%94/ http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%86%e1%80%af%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%bc%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%81%e1%80%b2%e1%82%94/#comments Sat, 23 Jan 2010 11:53:04 +0000 LovelessGuiter http://lovelessguiter.iblogger.org/?p=598

ၿပီးခဲ႔ေသာ ညေနခင္းတစ္ခုမွာေပါ့….။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ထဲ ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႔  လမ္းထြက္ေလွ်ာက္ရင္း ဘီယာဆိုင္အသစ္တစ္ဆိုင္ ေတြ႕လို႔ ၀င္ထိုင္ျဖစ္လုိက္တယ္..။ ဘီယာတစ္ခြက္မွာၿပီး တစ္ေယာက္ထဲ လမ္းမကို ေငးရင္း ေတြးမိေတြးရာေတြ ေတြးရင္း ကိုယ္အေတြးနဲ႔ကိုယ္ေလ…။ ဆိုင္ထဲမွာ  movie 5 မွ လြင့္ေနေသာ တရုတ္သိုင္းကား  တစ္ကားျပထားသည္။ ဒါေပမယ့္ ဒီတရုတ္သိုင္းကားႏွင့္ မလိုက္ဖက္လွစြာ ဖြင့္ထားေသာ သီခ်င္းက big bag ရဲ႕ တယ္လီပန္႔။ တရုတ္သိုင္းကားမွ သိုင္းခ်ေသာ စကားေျပာသံမ်ား  မထြက္… big bag ရဲ႕ ကင္ဆာ သီခ်င္းက [...]]]>

ၿပီးခဲ႔ေသာ ညေနခင္းတစ္ခုမွာေပါ့….။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ထဲ ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႔  လမ္းထြက္ေလွ်ာက္ရင္း ဘီယာဆိုင္အသစ္တစ္ဆိုင္ ေတြ႕လို႔ ၀င္ထိုင္ျဖစ္လုိက္တယ္..။ ဘီယာတစ္ခြက္မွာၿပီး တစ္ေယာက္ထဲ လမ္းမကို ေငးရင္း ေတြးမိေတြးရာေတြ ေတြးရင္း ကိုယ္အေတြးနဲ႔ကိုယ္ေလ…။ ဆိုင္ထဲမွာ  movie 5 မွ လြင့္ေနေသာ တရုတ္သိုင္းကား  တစ္ကားျပထားသည္။ ဒါေပမယ့္ ဒီတရုတ္သိုင္းကားႏွင့္ မလိုက္ဖက္လွစြာ ဖြင့္ထားေသာ သီခ်င္းက big bag ရဲ႕ တယ္လီပန္႔။ တရုတ္သိုင္းကားမွ သိုင္းခ်ေသာ စကားေျပာသံမ်ား  မထြက္… big bag ရဲ႕ ကင္ဆာ သီခ်င္းက လြင့္ပ်႕ံလို႔..။

ဘီယာတစ္ခြက္ကို တစ္က်ိဳက္ က်ိဳက္လိုက္ၿပီး ဆိုင္အတြင္းသို႔ တစ္ခ်က္ အကဲခတ္မိသည္။ ဆိုင္အသစ္မို႔လားမသိ.. ၀ိုင္းတိုင္းလိုလိုတြင္ လူျပည့္ေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္ထိုင္ေနေသာ ၀ိုင္းရဲ႕ အေရွ႕တည့္တည့္ တစ္၀ိုင္းေက်ာ္တြင္ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္သို႔ ေက်ာေပးလွ်က္ ထိုင္ေနေသာ အတြဲတစ္တြဲ..။ သူတို႔အေနအထားက ဆိုင္ရဲ႕ ေထာင့္ေခ်ာင္က်ေသာ ေနရာျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ တစ္ဆိုင္လံုးကို ေက်ာေပးထားသကဲ႔သို႔..။ ေကာင္မေလးရဲ႕ ရွည္လ်ား နက္ေမွာင္လွေသာ  ဆံႏြယ္ရွည္မ်ားသည္ မီးေရာင္ျဖင့္ လြန္စြာ ေတာက္ပလွ်က္ရွိသည္။ ၄င္း ဆံပင္ရွည္မ်ားကို ေဘးမွေကာင္ေလးက ပုခံုးကို ဖက္ထားရင္း ေဆာ့ကစားေနသည္။ စကားမ်ားလည္း တတြတ္တြတ္ေျပာေနၾကတာကို ျမင္ေနရသည္။

မၾကာခင္မွာပဲ သူတို႔ စားပြဲသို႔ စားပြဲထိုးေလးက ဘီယာႏွစ္ခြက္ လာခ်သည္။ ေနာက္ ေကာင္ေလးေရာ ေကာင္မေလးပါ ဘီယာခြက္ကို ကိုယ္စီကိုင္လိုက္ၾကကာ ခြက္ခ်င္း တိုက္လုိက္သည္။ ေနာက္ တစ္ၿပိဳက္နက္ အတူတူ ေမာ့လိုက္ၾကသည္။ ခြက္ျပန္အခ်မွာေတာ့ ႏွစ္ခြက္လံုး ခြက္အလြတ္မ်ား ျဖစ္သြားသည္။ အလို…. ဒီေကာင္မေလးဟာ အေတာ္ေသာက္နိဳင္ေသာ ေကာင္မေလးပင္တကား..။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေယာက်္ားေလးမ်ားေတာင္ ဘီယာတစ္ခြက္ကို တစ္က်ိဳက္ထဲေမာ့နိဳင္ဖို႔ အေတာ္ မလြယ္… ။ ေကာင္ေလးက ဘာေျပာလိုက္သည္ မသိ ..။ ေကာင္မေလးက ေကာင္ေလးရဲ႕ လက္ေမာင္းကို သူ႔လက္သီးနဲ႔ ခပ္ဖြဖြေလး ထုလုိက္သည္ကို ျမင္လုိက္ရသည္။ ေနာက္ ေကာင္ေလးရဲ႕ ပခံုးေပၚသို႔  ေကာင္မေလးမွီအိပ္ေနျပန္သည္။ တစ္ဆိုင္လံုးမွာ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲသာ ရွိေနသည့္ အတိုင္း..။  အေတာ္ ခ်စ္ေနၾကပံုရသည္။

ဒီလိုႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္း အကဲခတ္ရင္း တစ္ခြက္ၿပီး တစ္ခြက္ကုန္သြားသလို သူတို႔ ၀ိုင္းမွာလည္း ခြက္မ်ား ျပည့္ေနေလၿပီ..။ တစ္ခ်ိန္လံုးမွာလည္း တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ က်ီစားေနၾကပံုက ပန္းၿခံထဲေရာက္ေနသည့္ အလား..။ က်န္၀ိုင္းမ်ားကေတာ့ သူတို႔အတြဲကို သတိထားမိၾကပံုမရ..။ ေနာက္ စားပြဲထိုးေလးကို ေခၚၿပီး ေငြရွင္းတာကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။ ေနာက္ ႏွစ္ေယာက္လံုး ထရပ္လိုက္ ၾကသည္။ အရပ္အေမာင္း အေတာ္ေကာင္းေသာ ေကာင္မေလးပင္..။ ရွည္လ်ားလွေသာ ဆံပင္မ်ားက ခါးေအာက္ပိုင္းထိပင္ေရာက္ေနေလၿပီ..။ ၀ို္င္းေပၚမွ ပစၥည္းမ်ားသိမ္းကာ ကၽြန္ေတာ္ဘက္သို႔ အလွည့္ …။ ဟာ…….. အလြန္ အံၾသသြားမိသည္။ ပါးစပ္ထဲမွ စားေနေသာ အျမည္းပင္ ျပဳတ္က်သြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္ အေနာက္မွ တစ္ခ်ိန္လံုး ၾကည့္ေနမိေသာ အတြဲမွာ သာမန္အတြဲမဟုတ္..။  ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခ်ိန္လံုး မိန္းကေလးဟု ထင္ထားသူမွာလည္း မိန္းကေလး မဟုတ္..။ ဘယ္လိုေတြပါလိမ္႔..။ ကၽြန္ေတာ္ ေတြးမိစဥ္မွာပဲ အရင္က ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္မေလးဟု ထင္ခဲ႔ေသာ ပုဂၢဳိလ္ေလးက ေဘးမွ ေကာင္ေလး  လက္ေမာင္းကို ဆြဲကာ တစ္ဆိုင္လံုးကို ဂရုမစိုက္သကဲ႔သို႔ ကၽြန္ေတာ့္ ေဘးမွ ျဖတ္ကာ ဆိုင္မွ ထြက္သြားေလသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ ေဘးမွ အျဖတ္တြင္ “ ေမာင့္ကို အိမ္လုိက္ပို႔ေပးမယ္ေနာ္ ”  ဆိုသည့္ အသံၾသၾသျဖင့္ ညုတုတု ေျပာေနေသာ အသံကို ေအာ္ဂလီဆန္စြာ ၾကားမိေအာင္ ၾကားလိုက္ရေသးသည္။

ေနာက္တစ္ရက္ ကၽြန္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေရႊတိဂံု ဘုရားကို ေရာက္ျဖစ္သည္။ ဘုရားရင္ျပင္မွာ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေစာင့္ဖို႔ ဓမၼာရံုတစ္ခုရဲ႕ ေလွကားမွာ ထိုင္ေနမိသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ေဘးမွာ အတြဲတစ္တြဲ လာထိုင္သည္ကို သတိထားလိုက္မိသည္။ “ ခ်စ္က ဘုရားမွာ ဘာေတြ ဆုေတာင္းခဲ႔လဲဟင္.. ” ..  ကၽြန္ေတာ့ အနားတြင္ ကပ္ေနေသာ ေၾကာင့္ နားမေထာင္ေပမယ့္ ၾကားေနရသည္။ “ ေမာင္နဲ႔ ဘ၀ဆက္တိုင္း ေပါင္းရပါလို၏ လို႔ ဆုေတာင္းတာေပါ့ ” ေကာင္မေလးရဲ႕ ေျဖသံကို ၾကားလုိက္မိသည္။ ေအာ္… ခ်စ္ၾကတာ ခ်စ္ၾကတာ..။ ငွက္ျဖစ္ရင္ေတာင္ တစ္ကိုင္းထဲ၊ ငံျပာရည္ျဖစ္ရင္ေတာင္ တစ္ပုလင္းထဲ ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့..။ အဲ..  ႏွစ္ေယာက္လံုးသာ ေနာင္ဘ၀မွာ ေယာက်္ားေလးေတြ ျဖစ္ရင္ေကာ …ဆုေတာင္းတိုင္းသာ ျပည့္မယ္ဆိုရင္…….။

အရင္ေန႔ညက ဘီယာဆိုင္မွ အတြဲကို မ်က္စိထဲ တန္းခနဲ ေျပးျမင္လိုက္မိပါသည္။

အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ

]]> http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%86%e1%80%af%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%bc%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%81%e1%80%b2%e1%82%94/feed/ 12 ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္ ၁၀၀ ပို႔စ္ http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%85%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%8a%e1%80%b7%e1%80%b9-%e1%81%81%e1%81%80%e1%81%80-%e1%80%95%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94%e1%80%85%e1%80%b9/ http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%85%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%8a%e1%80%b7%e1%80%b9-%e1%81%81%e1%81%80%e1%81%80-%e1%80%95%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94%e1%80%85%e1%80%b9/#comments Tue, 12 Jan 2010 11:57:57 +0000 LovelessGuiter http://lovelessguiter.iblogger.org/?p=593

ခုဆိုရင္ ပတၱျမားေျမ ဆိုတဲ႔ ဘေလာ့စေပါ့ေလးကေန အစပ်ိဳးၿပီး ျဖစ္တည္လာခဲ႔တဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ ဘေလာ့ဟာ ဆိုရင္ ႏွစ္ႏွစ္ တင္းတင္းျပည့္ခဲ႔ပါၿပီ..။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ဆိုသလို ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္တဲ႔ အခ်ိန္နဲ႔ ခု တင္လိုက္တဲ႔ ပို႔စ္ဟာ ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ ၁၀၀ ေျမာက္ ပို႔စ္အျဖစ္နဲ႔ တစ္ထပ္ထဲက်ေနပါတယ္..။ ဟိုး ပတၱျမားေျမ ဘေလာ့မွ စလို႔ အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ ဘေလာ့ထိေအာင္ မ်က္စိအေညာင္းခံ၊ လက္အေညာင္းခံ၊ ပိုက္ဆံ အကုန္ခံၿပီး လာေရာက္လည္ပတ္ၾကသူေတြ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အားလံုးကိုလည္း ေက်းဇူး အထူးတင္မိပါတယ္..။

ဟိုအရင္ ပတၱျမားေျမ ဘေလာ့ကိုေတာ့ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕အေၾကာင္းေတြပဲ တင္မယ္ဆိုတဲ႔ စိတ္ကူးနဲ႔ [...]]]>

ခုဆိုရင္ ပတၱျမားေျမ ဆိုတဲ႔ ဘေလာ့စေပါ့ေလးကေန အစပ်ိဳးၿပီး ျဖစ္တည္လာခဲ႔တဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ ဘေလာ့ဟာ ဆိုရင္ ႏွစ္ႏွစ္ တင္းတင္းျပည့္ခဲ႔ပါၿပီ..။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ဆိုသလို ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္တဲ႔ အခ်ိန္နဲ႔ ခု တင္လိုက္တဲ႔ ပို႔စ္ဟာ ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ ၁၀၀ ေျမာက္ ပို႔စ္အျဖစ္နဲ႔ တစ္ထပ္ထဲက်ေနပါတယ္..။ ဟိုး ပတၱျမားေျမ ဘေလာ့မွ စလို႔ အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ ဘေလာ့ထိေအာင္ မ်က္စိအေညာင္းခံ၊ လက္အေညာင္းခံ၊ ပိုက္ဆံ အကုန္ခံၿပီး လာေရာက္လည္ပတ္ၾကသူေတြ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အားလံုးကိုလည္း ေက်းဇူး အထူးတင္မိပါတယ္..။

ဟိုအရင္ ပတၱျမားေျမ ဘေလာ့ကိုေတာ့ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕အေၾကာင္းေတြပဲ တင္မယ္ဆိုတဲ႔ စိတ္ကူးနဲ႔ လုပ္ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္….။ ဒါေပမယ့္ တျဖည္းျဖည္း ကိုယ္႔ၿမိဳ႕နာမည္နဲ႔ တင္ထားတဲ႔ ဘေလာ့ျဖစ္ေနေတာ့ ေတြးမိတာေတြကို ေရးခ်င္လာတဲ႔ အခါ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕နဲ႔ မသက္ဆုိင္တဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေရးအေၾကာင္းေတြ ျဖစ္ေနေလေတာ့ ဘယ္မွာတင္လို႔ တင္ရမွန္းမသိျဖစ္လာပါတယ္.။ တျဖည္းျဖည္း မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ဆိုၿပီး ေခါင္းစဥ္တင္ထားတဲ႔ အတြက္ ေရးခ်င္တာေတြနဲ႔ မေရးသင့္တာေတြ ခ်င့္ခ်ိန္ၿပီး ေဘာင္က်ဥ္းလာသလို  ခံစားရတာေၾကာင့္ ဒီ အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ ဆိုၿပီး စတင္ပံုေဖာ္ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္..။ ဒီဘေလာ့ေလးကို အစပ်ိဳးၿပီး မၾကာပါဘူး မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ေလးကို ခြဲခြာၿပီး ထြက္လာခဲ႔ရေတာ့ ေနာက္ပိုင္း ပတၱျမားေျမ ဘေလာ့ကို သိပ္မကိုင္ျဖစ္ေတာ့ပဲ ဒီဘေလာ့ေလးမွာပဲ ေပ်ာ္ေမြ႕ခဲ႔ပါတယ္..။ ပတၱျမားေျမ ဘေလာ့အတြက္ ပို႔စ္ေတြကိုေတာ့ ကိုေက်ာ္လင္းထြဋ္ ( ေအာင္ခ်မ္းသာ) က ဆက္လက္ၿပီး တာ၀န္ယူ တင္ေပးေနပါတယ္..။

ဘေလာ့ဆိုၿပီး စတင္ရင္းႏွီးလာတာကေတာ့ ကိုသားၿဖဴ (မိုးကုတ္မီဒီယာ) ရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ပါပဲ..။ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ရဲ႕ ပထမဦးဆံုး ဘေလာ့ဂါ လို႔လည္း ေျပာလို႔ရပါတယ္.။ (ဟိုးအရင္ကတည္းကရင္း နိဳင္ငံရပ္ျခားမွာ မုိးကုတ္ၿမဳိ႕သား ဘေလာ့ဂါေတြ ရွိႏွင့္ၿပီးသားပါ.. ကိုသားၿဖဴကေတာ့ မိုးကုတ္မွာေနၿပီး ဘေလာ့အေၾကာင္းကို မိုးကုတ္သူ မိုးကုတ္သားေတြနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးခဲ႔တာပါ..)ေနာက္ပိုင္း သားၿဖိဳး (ကဗ်ာလြယ္အိတ္ေလး) အတူ ဘေလာ့အေၾကာင္းေတြကို ေတာ္ေတာ္ ေလ႔လာျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္..။ ခုထိလည္း ေလ႔လာေနဆဲပါပဲ..။ ဒီဘေလာ့ကို စတည္ၿပီးတာနဲ႔ ေရးခ်င္တာေတြ ေရးေတာ့မယ္ကြာ.. ဘယ္သူလာမဖတ္လည္း ကိုယ့္ဖာသာပဲဖတ္မယ္ဆိုၿပီး လုပ္ခဲ႔တာပါပဲ..။ ဒါေပမယ့္ ေရးရင္းေရးရင္းနဲ႔ ကိုယ့္ဆီကို လာလည္ၾကတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြက အားေပးၾကေတာ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ကိုယ့္ပိုစ္ေတြကိုကိုယ္ ျပန္စီစစ္ျဖစ္လာခဲ႔တယ္..။ လာလည္ဖတ္ရွဳသူေတြကိုလည္း အားနာလာမိတယ္..။ ဒီဘေလာ့ေလးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြ မ်ားစြာကိုလည္း ပိုင္ဆိုင္ခဲ႔ရတယ္..။ သူတို႔အားလံုးနဲ႔လည္း စိတ္ခ်င္းရင္းႏွီးမႈေတြ ရွိလာခဲ႔တယ္.။

ဒီလုိနဲ႔ပဲ တစ္ရက္တစ္ရက္ အြန္လိုင္းကို မထိုင္ျဖစ္ရင္ပဲ ဘာလိုေနသလိုလို …။ အြန္လိုင္းတက္ျဖစ္ၿပီ ဆိုတာနဲ႔ ပထမဆံုး ဖြင့္မိတာ ကုိယ္ဘေလာ့ပါပဲ..။ ေနာက္ စီေဘာက္မွာ လာေအာ္သြားၾကတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ စကားေတြ၊ ကြန္မန္႔ေပးသြားၾကတဲ႔ စာေတြကို ၾကည့္ရင္း ပီတိျဖစ္ခဲ႔ရတာပါပဲ..။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ခုဆိုရင္ ႏွစ္ႏွစ္ တင္းတင္းျပည့္ခဲ႔ပါၿပီ..။ ႏွစ္ႏွစ္ၾကာခဲ႔ေပမယ့္ ပို႔စ္ကေတာ့ ခုမွ ၁၀၀ ေျမာက္ခဲ႔တာ..။ ဒါကိုေရးႀကီးခြင္က်ယ္ လုပ္ၿပီးမ်ား ပို႔စ္တင္ေနေသးတယ္လို႔ ေျပာရင္လည္း ခံရမွာပါပဲ..။ ရွက္စရာပါပဲလားေနာ္…။ ဒါေပမယ့္လည္း အမွတ္တရအေနနဲ႔ပဲ ဒီပို႔စ္ေလးကို တင္လိုက္ပါတယ္…။

အၿမဲ လာေရာက္အားေပးၾကတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ၊ စီေဘာက္မွာ ေရးသြားၾကတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ ကြန္မန္႔ေတြ ေပးသြားၾကတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ ဘာမွမေရးပဲ စာေတြကိုပဲ အစဥ္လာေရာက္ဖတ္ရွဳၾကတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အားလံုးကို ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါတယ္…..။

အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ

]]> http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%85%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%8a%e1%80%b7%e1%80%b9-%e1%81%81%e1%81%80%e1%81%80-%e1%80%95%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94%e1%80%85%e1%80%b9/feed/ 16 လူလည္ႀကီး သားသမီး http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%9c%e1%80%b0%e1%80%9c%e1%80%8a%e1%80%b9%e1%82%80%e1%80%80%e1%80%ae%e1%80%b8-%e1%80%9e%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%9e%e1%80%99%e1%80%ae%e1%80%b8/ http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%9c%e1%80%b0%e1%80%9c%e1%80%8a%e1%80%b9%e1%82%80%e1%80%80%e1%80%ae%e1%80%b8-%e1%80%9e%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%9e%e1%80%99%e1%80%ae%e1%80%b8/#comments Mon, 04 Jan 2010 10:24:29 +0000 LovelessGuiter http://lovelessguiter.iblogger.org/?p=590 သန္႔ရွင္း သပ္ရပ္၍ ညီညာလွပစြာ ခင္းက်င္းထားေသာ ထိုဆိုင္ေလးထဲတြင္ စားသံုးသူမ်ားစြားျဖင့္ စည္ကားလွ်က္ရွိေလသည္။ စားပြဲထိုးေလးမ်ား ကလည္း  စနစ္က်လွစြာ ၀န္ေဆာင္မႈေကာင္းလွသည္။ ထိုဆိုင္ေလးကေတာ့ ျမန္မာနိဳင္ငံရဲ႕ ေရွးေဟာင္း ၿမိဳ႕ေတာ္ တစ္ခုျဖစ္တဲ႔ ပုဂံၿမိဳ႕ေလးမွ ပင္ျဖစ္သည္။ ေကာင္းမြန္ေသာ ခ်က္ျပဳတ္မႈ လက္ရာမ်ားေၾကာင့္ ထိုဆိုင္ေလးမွာ လူျပတ္သည္ မရွိ..။ အၿမဲ တစ္၀ိုင္းစ ႏွစ္၀ိုင္းစေတာ့ ပံုမွန္ရွိေနတတ္သည္။

တစ္ရက္မွာေတာ့ ထိုဆိုင္ေလးထဲသို႔ တိုးရစ္တစ္ေယာက္ ဟိုၾကည့္ ဒီၾကည့္ျဖင့္ ေရာက္လာကာ ဆိုင္အတြင္းရွိ စားပြဲ၀ိုင္းအလြတ္တစ္ခုတြင္ ဟန္ပါပါ ၀င္ထို္င္လိုက္ေလသည္။ မၾကာမီ စားပြဲထိုးေလးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာကာ  မီနဴးကဒ္ကို တိုးရစ္ေရွ႕သို႔ အသာခ်ေပးလိုက္ရင္း “ ဘာမ်ား သံုးေဆာင္မလဲ ” လို႔  အဓိပၸာယ္သက္ေရာက္ေသာ စကားစုတစ္ခုကို [...]]]> သန္႔ရွင္း သပ္ရပ္၍ ညီညာလွပစြာ ခင္းက်င္းထားေသာ ထိုဆိုင္ေလးထဲတြင္ စားသံုးသူမ်ားစြားျဖင့္ စည္ကားလွ်က္ရွိေလသည္။ စားပြဲထိုးေလးမ်ား ကလည္း  စနစ္က်လွစြာ ၀န္ေဆာင္မႈေကာင္းလွသည္။ ထိုဆိုင္ေလးကေတာ့ ျမန္မာနိဳင္ငံရဲ႕ ေရွးေဟာင္း ၿမိဳ႕ေတာ္ တစ္ခုျဖစ္တဲ႔ ပုဂံၿမိဳ႕ေလးမွ ပင္ျဖစ္သည္။ ေကာင္းမြန္ေသာ ခ်က္ျပဳတ္မႈ လက္ရာမ်ားေၾကာင့္ ထိုဆိုင္ေလးမွာ လူျပတ္သည္ မရွိ..။ အၿမဲ တစ္၀ိုင္းစ ႏွစ္၀ိုင္းစေတာ့ ပံုမွန္ရွိေနတတ္သည္။

တစ္ရက္မွာေတာ့ ထိုဆိုင္ေလးထဲသို႔ တိုးရစ္တစ္ေယာက္ ဟိုၾကည့္ ဒီၾကည့္ျဖင့္ ေရာက္လာကာ ဆိုင္အတြင္းရွိ စားပြဲ၀ိုင္းအလြတ္တစ္ခုတြင္ ဟန္ပါပါ ၀င္ထို္င္လိုက္ေလသည္။ မၾကာမီ စားပြဲထိုးေလးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာကာ  မီနဴးကဒ္ကို တိုးရစ္ေရွ႕သို႔ အသာခ်ေပးလိုက္ရင္း “ ဘာမ်ား သံုးေဆာင္မလဲ ” လို႔  အဓိပၸာယ္သက္ေရာက္ေသာ စကားစုတစ္ခုကို သူ အလြတ္က်က္မွတ္ထားသည့္ အတိုင္း သြက္လက္စြာေမးလိုက္သည္။ တိုးရစ္ႀကီးကလည္း မီနဴးကဒ္ကို စတိုင္အျပည့္ျဖင့္ လွမ္းယူလိုက္ၿပီး စာမ်က္ႏွာ တစ္ရြက္ကို စတင္လွန္လိုက္သည္။ ၿပီး ေနာက္တစ္ရြက္ ..။ ေနာက္တစ္ရြက္..။ သူ မ်က္ေမွာင္တစ္ခ်က္  က်ဳံ႕သြားသည္။ ေတာ္ေတာ္လည္း စိတ္ညစ္သြားပံုေပၚသည္။ ညစ္လည္း ညစ္ခ်င္စရာပင္..။ စားပြဲထိုးေလး ခ်ေပးလိုက္ေသာ မီနဴးကဒ္ေလးထဲတြင္ ထိုအခ်ိန္က အဂၤလိပ္လို တစ္လံုးမွ မပါ..။ အားလံုးဟာ ျမန္မာလိုခ်ည္း….။ ဒါနဲ႔ သူလည္း မီနဴးကဒ္ကို ျပန္ခ်ၿပီး ေဘးဘီသို႔ တစ္ခ်က္ အကဲခတ္လိုက္သည္။ သူ႔ေဘးခ်င္းကပ္ရက္ ၀ိုင္းတစ္ခုတြင္ လူတစ္ေယာက္…။ သူ႔စား၀ိုင္းေပၚတြင္ ထမင္းႏွင့္ ဟင္းပြဲမ်ားမွာ အျပည့္..။ စားေသာက္ေနပံုမွာလည္း ေဘးကေနၾကည့္လွ်င္  သြားရည္က်ခ်င္စရာ..။ ဒါနဲ႔ သူလည္း စားပြဲထိုးကို ေခၚကာ သူ႔ေဘး၀ိုင္းသို႔ လက္ညိႈးထိုးျပကာ ၄င္းပံုစံမ်ိဳးခ်ေပးရန္ စားပြဲထိုးကို နားလည္ေအာင္ ေျပာလိုက္သည္။

မၾကာခင္အခ်ိန္မွာပဲ သူ႔စားပြဲေပၚသို႔ အရံဟင္းခြက္ေပါင္းမ်ားစြာဟာ ငပိရည္၊ တို႔စရာ တို႔ႏွင့္ အတူ ဦးစြာေရာက္လာသည္။ ထမင္းႏွင့္ အဓိက ဟင္းမွာကား ေရာက္မလာေသး..။ သူလည္း ငပိရည္ႏွင့္ တို႔စရာကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ကာ ေဘး၀ိုင္းမွ တစ္ေယာက္ စားေသာက္ေနပံုကို အကဲခတ္လိုက္သည္။ ဟိုတစ္ေယာက္ကေတာ့  ေခါင္းပင္မေဖၚ..။ ခဏအၾကာတြင္ ထမင္းႏွင့္ အဓိကဟင္းပြဲေရာက္လာသည္။ သူလည္း စားပြဲေပၚမွ ဟင္းခြက္ေပါင္းမ်ားစြာကို ေသခ်ာၾကည့္ကာ အရံဟင္းတစ္ခြက္ကို လက္ညိဳးထို၍  စားပြဲထိုးေလးအား “how much..?” လို႔ ေမးလိုက္သည္။ စားပြဲထိုးေလးကလည္း အရံဟင္း ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လက္ေဆာင္ျဖစ္ေၾကာင္း အဂၤလိပ္လို ျပန္ေျဖလိုက္သည္။ ဒါနဲ႔ ေနာက္ အရံဟင္း တစ္ပြဲကို ညႊန္ျပကာ ေမးျပန္သည္။ စားပြဲထိုးေလးကလည္း လက္ေဆာင္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။ ဒီလိုႏွင့္ ေနာက္ အရံဟင္းတစ္ခြက္ ..။ ေနာက္တစ္ခြက္..။ ေနာက္တစ္ခြက္ႏွင့္ စား၀ိုင္းမွ အရံဟင္းပဲြမ်ား ကုန္သြားေလၿပီ..။ ဒါနဲ႔ အသားဟင္းျဖစ္ေသာ အဓိကဟင္းပြဲကို လက္ညိႈးထိုးကာ ေမးေတာ့ စားပြဲထိုးေလးမွ “2500 ks” လို႔ အဂၤလိပ္လို ပီသစြာ ျပန္ေျပာေလသည္။ စား၀ိုင္းတစ္ခုလံုးမွ ဟင္းပြဲမ်ားကို တစ္ခုမက်န္ေအာင္ သူေမးၿပီးေလၿပီ..။ သူ႔စိတ္ထဲ တစ္ခုခုကို ေက်နပ္သြားပုံရသည္။

ေနာက္ အသားဟင္းျဖစ္ေသာ အဓိက ဟင္းခြက္ကို ၾကည့္သည္။ အရံဟင္းမ်ားျဖစ္ေသာ ပဲဟင္း၊ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္၊ ပုန္းရည္ႀကီးသုပ္၊ ၾကက္ဟင္းခါးသီးေၾကာ္.. စသ္ညမ်ားႏွင့္ ငါးပိရည္ အတို႔ မ်ားကိုၾကည့္ကာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကို ပိုင္နိဳင္စြာ ခ်ၿပီးဟန္ျဖင့္ သူ႔ေရွ႕မွ အသားဟင္းကို ေကာက္ကိုင္ကာ စားပြဲထိုးေလး လက္ထဲသို႔ ျပန္ထည့္ေပးလိုက္ၿပီး “ i don’t need it ” ဟုေျပာကာ လက္ခါျပလိုက္သည္။ ေနာက္ ခ်ထားေပးေသာ ဇြန္းႏွင့္ ခရင္းကို ကိုင္ကာ ေရွ႕မွ  သူ႔ ထမင္းပန္ကန္ထဲသို႔ အရံဟင္းမ်ားကို ေလာင္းထည့္ကာ အရသာရွိေသာ ဟန္ျဖင့္ အားရပါးရ စတင္ စားေသာက္ေလေတာ့သည္။ စားပြဲထိုးေလးကေတာ့ အသားဟင္းခြက္ကိုကိုင္ကာ ေဘးတြင္ ေၾကာင္ၾကည့္လွ်က္…။

ေအာ္…. သူ႔ အေတြးနဲ႔ သူကေတာ့ ေလးစားေလာက္ပါရဲ႕…။

အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ

]]> http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%9c%e1%80%b0%e1%80%9c%e1%80%8a%e1%80%b9%e1%82%80%e1%80%80%e1%80%ae%e1%80%b8-%e1%80%9e%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%9e%e1%80%99%e1%80%ae%e1%80%b8/feed/ 9 ေဆာင္းဦးလြမ္းခ်င္း http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%b1%e1%80%86%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%a5%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%9c%e1%80%bc%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%81%e1%80%ba%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8/ http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%b1%e1%80%86%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%a5%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%9c%e1%80%bc%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%81%e1%80%ba%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8/#comments Tue, 15 Dec 2009 11:04:39 +0000 LovelessGuiter http://lovelessguiter.iblogger.org/?p=584

ေရာင္နီ ၀ိုးတ၀ါးမွာ ပု၀ါပါးပါး ၿမဴႏွင္းမႈန္ေတြ ျခံဳလြားစဥ္ အေမ႔ လက္ဖ၀ါးကို ဆုပ္ကိုင္လို႔ လမ္းမ်ားစြာ ေလွ်ာက္ခဲ႔တုန္းက ဒီေဆာင္းဟာ မခ်မ္းပါဘူး အေမ…….။

ေျမာက္ျပန္ေလစိမ္းေတြ တစ္ေခါက္ျပန္ ယိမ္းေနေလၿပီ…..။

ၿမိဳ႕ေလးနဲ႔ အေ၀း … ခ်ယ္ရီနဲ႔ ေ၀း အေမနဲ႔လည္း ေ၀း… ေတာင္ျပာတန္းေတြ ေ၀း အေတြးစိတ္ကူးေတြ ေ၀ဆာေနေသးခ်ိန္ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ဖုန္းခြက္ေလးထဲမွာ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ အေမ႔ ဆံုးမသံေတြ ၾကားေနခဲ႔ခ်ိန္တုန္းက ဒီေဆာင္းဟာ မခ်မ္းပါဘူး အေမ…..။

ေျမာက္ျပန္ေလစိမ္းေတြ တစ္ေခါက္ျပန္ ယိမ္းေနေလၿပီ…..။

ဟိုးအေ၀းမွာ မီးအိမ္တစ္လံုးေတာ့ ၿငိမ္းခဲ႔ၿပီ စိတ္ဓါတ္ေတြ ၿပိဳဆင္းလို႔ အိမ္ယာလိပ္လည္း သိမ္းခဲ႔ၿပီ လမ္းေတြ လမ္းေတြ ၾကမ္းတမ္းလို႔ အေမာေတြ အရွံဳးေတြနဲ႔ [...]]]>

ေရာင္နီ ၀ိုးတ၀ါးမွာ
ပု၀ါပါးပါး ၿမဴႏွင္းမႈန္ေတြ ျခံဳလြားစဥ္
အေမ႔ လက္ဖ၀ါးကို ဆုပ္ကိုင္လို႔
လမ္းမ်ားစြာ ေလွ်ာက္ခဲ႔တုန္းက
ဒီေဆာင္းဟာ မခ်မ္းပါဘူး အေမ…….။

ေျမာက္ျပန္ေလစိမ္းေတြ
တစ္ေခါက္ျပန္ ယိမ္းေနေလၿပီ…..။

ၿမိဳ႕ေလးနဲ႔ အေ၀း … ခ်ယ္ရီနဲ႔ ေ၀း
အေမနဲ႔လည္း ေ၀း… ေတာင္ျပာတန္းေတြ ေ၀း
အေတြးစိတ္ကူးေတြ ေ၀ဆာေနေသးခ်ိန္
ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ဖုန္းခြက္ေလးထဲမွာ
တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္
အေမ႔ ဆံုးမသံေတြ ၾကားေနခဲ႔ခ်ိန္တုန္းက
ဒီေဆာင္းဟာ မခ်မ္းပါဘူး အေမ…..။

ေျမာက္ျပန္ေလစိမ္းေတြ
တစ္ေခါက္ျပန္ ယိမ္းေနေလၿပီ…..။

ဟိုးအေ၀းမွာ
မီးအိမ္တစ္လံုးေတာ့ ၿငိမ္းခဲ႔ၿပီ
စိတ္ဓါတ္ေတြ ၿပိဳဆင္းလို႔
အိမ္ယာလိပ္လည္း သိမ္းခဲ႔ၿပီ
လမ္းေတြ လမ္းေတြ ၾကမ္းတမ္းလို႔
အေမာေတြ အရွံဳးေတြနဲ႔ ျဖတ္သန္းခ်ိန္
ခုေတာ့
ဒီေဆာင္းဟာ အရမ္းခ်မ္းတာပဲ အေမ….။

ေျမာက္ျပန္ေလစိမ္းေတြ
တစ္ေခါက္ျပန္ ယိမ္းေနေလၿပီ …..
တစ္ေခါက္ျပန္ ယိမ္းေနေလၿပီ ………..။

အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ

]]> http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%b1%e1%80%86%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%a5%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%9c%e1%80%bc%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%81%e1%80%ba%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8/feed/ 16 နယ္ေျမစိမ္းမွာ http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%94%e1%80%9a%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%85%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ac/ http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%94%e1%80%9a%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%85%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ac/#comments Mon, 16 Nov 2009 09:04:33 +0000 LovelessGuiter http://lovelessguiter.iblogger.org/?p=579

က်ယ္ေလာင္လွေသာ ရင္ခုန္သံတစ္ခု…. ။ ဒီရင္ခုန္သံသည္ မည္သည့္ အရပ္မွ ေပၚလာသနည္း။ ဟင္… င့ါရင္ဘတ္ထဲက အသံပါလား… ဒီေတာ့မွ ကိုယ့္ကုိယ္ကို ျပန္လည္ သတိထားမိသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုးမွာ နိမ့္ခ်ည္ ျမင့္ခ်ည္ျဖင့္….. ျပင္းထန္လွေသာ ေမာဟိုက္မႈကို ခံစားေနသည္။ တစ္ကုိယ္လံုးမွာလည္း ေခၽြးမ်ားႏွင့္ ရႊဲနစ္လွ်က္… စုိးရိမ္စိတ္မ်ားလည္း ရင္ႏွင့္ မဆံ့ေအာင္ပင္…။

ဒီအေကာင္ဟာ ဘာေကာင္လဲ…… ????

ကၽြန္ေတာ့္ အေရွ႕တည့္တည့္တြင္ ႀကီးစိုးေနေသာ အေမွာင္ရိပ္မ်ားစြာ….။ ထို အေမွာင္ရိပ္ထဲမွ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္တြင္ စူးရွလွေသာ၊ ေကာက္က်စ္မႈဆန္လွေသာ၊ လင္လက္ ေတာက္ပလွေသာ မ်က္၀န္းေသးေသးေလး တစ္စံု….။ ေပၚလုိက္…. ေပ်ာက္သြားလုိက္….။ ထို မ်က္၀န္းေလးမွာ တစ္ေနရာထဲမွ [...]]]>

က်ယ္ေလာင္လွေသာ ရင္ခုန္သံတစ္ခု…. ။ ဒီရင္ခုန္သံသည္ မည္သည့္ အရပ္မွ ေပၚလာသနည္း။ ဟင္… င့ါရင္ဘတ္ထဲက အသံပါလား… ဒီေတာ့မွ ကိုယ့္ကုိယ္ကို ျပန္လည္ သတိထားမိသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုးမွာ နိမ့္ခ်ည္ ျမင့္ခ်ည္ျဖင့္….. ျပင္းထန္လွေသာ ေမာဟိုက္မႈကို ခံစားေနသည္။ တစ္ကုိယ္လံုးမွာလည္း ေခၽြးမ်ားႏွင့္ ရႊဲနစ္လွ်က္… စုိးရိမ္စိတ္မ်ားလည္း ရင္ႏွင့္ မဆံ့ေအာင္ပင္…။

ဒီအေကာင္ဟာ ဘာေကာင္လဲ…… ????

ကၽြန္ေတာ့္ အေရွ႕တည့္တည့္တြင္ ႀကီးစိုးေနေသာ အေမွာင္ရိပ္မ်ားစြာ….။ ထို အေမွာင္ရိပ္ထဲမွ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္တြင္ စူးရွလွေသာ၊ ေကာက္က်စ္မႈဆန္လွေသာ၊ လင္လက္ ေတာက္ပလွေသာ မ်က္၀န္းေသးေသးေလး တစ္စံု….။ ေပၚလုိက္…. ေပ်ာက္သြားလုိက္….။ ထို မ်က္၀န္းေလးမွာ တစ္ေနရာထဲမွ မဟုတ္… တစ္ႀကိမ္တြင္ ထိုေနရာတစ္ခုမွ  ေပၚလာၿပီးလွ်င္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္တြင္ေတာ့ ထိုေနရာတြင္ မဟုတ္….။ ေနာက္ထပ္ တစ္ေနရာမွ ထပ္မံ ေပၚထြက္လာသည္။

ယိုင္နဲ႔ေနေသာ ေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ ေရွ႕သို႔ တစ္ျဖည္းျဖည္း ေလွ်ာက္လာမိသည္။ ေရွ႕မွ ျမင္ကြင္းတြင္ အေမွာင္ထုမွ တျဖည္းျဖည္း လင္းလာကာ လမ္းေၾကာင္းေလးတစ္ခုကို ျမင္ရသည္ဆိုရံု မွိန္ျပျပ….။ ေဘးဘက္မ်ားတြင္ေတာ့ ပကတိအတိုင္း ေမွာင္မည္းလွ်က္…။ ခပ္လွမ္းလွမ္းသို႔ ေလွ်ာက္လာမိေသာအခါ ယခင္ ရပ္ခဲ႔ေသာ ေနရာသို႔ ျပန္ွလွည့္ အၾကည့္..။ ဟာ…. ရင္ထဲတြင္ ထိတ္ခနဲ….။ ထိုေနရာကား ျပန္လည္ ေမွာင္မည္းလွ်က္။  စိတ္ကို ျပန္တင္းလိုက္ကာ ေရွ႕သို႔ ျပန္အလွည့္ ….။ လွ်င္ျမန္လွေသာ အရွိန္ျဖင့္ လူတစ္ေယာက္၏ ဒူးဇစ္ေလာက္သာသာ အရပ္အေမာင္းရွိေသာ လူႏွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္ တစ္ကုိယ္လံုး အေမြးၾကမ္းၾကမ္းမ်ားျဖင့္ ဖံုးအုပ္ထားေသာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ရုပ္သြင္ျဖင့္ အေကာင္ေလးတစ္ေကာင္ ကၽြန္ေတာ့ဆီသို႔ ေျပးလာၿပီး ကုိယ္ေပၚသို႔ ခုန္တက္လာသည္။ ပံုသ႑ာန္ကို ျမင္လိုက္ရံုရွိေသးသည္ ထိုအေကာင္ကား ကိုယ္ေပၚသို႔ ေရာက္ေနႏွင့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္အား စတင္ တိုက္ခိုက္ေလေတာ့သည္။

ရုတ္တရက္ ထိတ္လန္႔ ေၾကာက္ရြံ အံ့ၾသမႈမ်ားစြာျဖင့္ ထိုအေကာင္ေလး၏ တိုက္ခိုက္မႈကို အရူးတစ္ေယာက္ပမာ တစ္ကိုယ္တည္း လွည့္ပတ္ကာကြယ္ေနရသည္။ တစ္ခ်က္ ထိုေကာင္ေလး၏ ေသးငယ္လွေသာ လက္ေသးေသးေလးႏွစ္ဖက္ကို အမိအရဆုပ္ကိုင္မိခ်ိန္ ကုိယ္ခႏၶာမွ အျမန္ဆြဲခြာ၍ ရွိရွိသမွ် အင္အားျဖင့္ အေ၀းသို႔ ပစ္ေပါက္လိုက္သည္။ ပစ္လိုက္ေသာ အရွိန္ျဖင့္ အေကာင္ေလးမွာ ၾကမ္းျပင္သို႔ ေျခေထာက္မိသည္ႏွင့္ အေမွာင္ထုသို႔ လွ်င္ျမန္စြာ တိုး၀င္ေပ်ာက္ကြယ္သြားေလသည္။ လြန္စြာ ေမာပန္းမႈမ်ားစြာ ႏွင့္ အတူ အေမွာင္ထုမ်ား၀ိုင္းရံေနေသာ ထိုေနရာတြင္ ကုိယ့္ကုိယ္ကို အားငယ္ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္မ်ားစြာ….။ ဒီအေကာင္ေလးမွ ဒီ၀န္းက်င္မွာပဲ ရွိေနသည္ကိုလည္း စိတ္ထဲ အလုိလို သိေနမိသည္။ သူ ထပ္မံ ထြက္လာဥိးမည္။ ဘယ္ေနရာမွ ထြက္လာမည္ကိုကား မသိ…။

စိတ္ကို အစြမ္းကုန္တင္းလိုက္ကာ ေရွ႕သို႔ ရွိသမွ် ခြန္အားျဖင့္ … တစ္လွမ္း …. ႏွစ္လွမ္း…. သံုးလွမ္း….။ “ ၀ွစ္ ” ခနဲ႔ အသံႏွင့္ အတူ ကၽြန္ေတာ့္ ေျခေထာက္ၾကားမွ ျဖတ္ေျပး သြားသည္ကို သိလိုက္သည္။ ပတ္၀န္းက်င္မွ အေမွာင္ထုမွာလည္း ပိုမို သိပ္သည္းလာသလိုလို ….။ တိတ္ဆိတ္မႈကလည္း အျပည့္….။ အလင္းေရာင္ မွိန္ျပျပကိုေတာ့ မ်က္စိေရွ႕ ေလးငါးလွမ္းစာေလာက္ထိေတာ့ ျမင္ေနရသည္။ ေပၚလိုက္ ေပ်ာက္လိုက္ျဖင့္ မ်က္၀န္းတစ္ခုကိုလည္း အေမွာင္ရိပ္ထဲ ၾကည့္လိုက္လွ်င္ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ေတြ႔ေတြ႔လိုက္သည္။ ေရွ႕သို႔ တစ္လွမ္းျခင္းေနရင္းျဖင့္ ဒီအေကာင္ဟာ ဘာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေႏွာက္ယွက္မႈ ျပဳေနလဲ စဥ္းစားေနမိသည္။ သို႔ေသာ္ မည္သို႔မွ  စဥ္းစားလို႔ မရ….။

“ ခြီး ”
အသံနက္ႀကီးႏွင့္ အတူေက်ာေပၚသို႔ အေကာင္တစ္ေကာင္ က်လာျပန္ေလသည္။ အား………….. ကၽြန္ေတာ္ က်ယ္ေလာင္စြာ ေအာ္ဟစ္ရင္း ထို အေကာင္ေလးႏွင့္  လံုးေထြးတိုက္ခိုက္ေနရသည္။ မၾကာမီ အေမွာင္ထဲသို႔ တိုး၀င္ ကြယ္ေပ်ာက္သြားျပန္ေလသည္။ “ ခြီး ” အသံဆိုးႀကီးႏွင့္ ေဘးဘက္မွ ထပ္မံ တိုက္ခိုက္လာျပန္သည္။ သူ၏ ေသးငယ္လွေသာ လက္ကေလးျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေနရာအႏွံ႕ကုတ္ဖဲ႔ေနေလ၏။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေၾကာက္လန္႔တၾကားျဖင့္ ျပန္လည္ခုခံရျပန္သည္။ ေနာက္ အေမွာင္ထဲသို႔ တိုး၀င္ေပ်ာက္ကြယ္သြားျပန္သည္။ ကၽြနေတာ္လည္း အေတာ္ပင္ ေမာဟိုက္ေနေလၿပီ ..။ ေျခလက္မ်ားလည္း ေပ်ာ႔ေခြ နံဳးခ်ိကာ လမ္းပင္ မေလွ်ာက္ခ်င္ေတာ့ …အားအင္မ်ားလည္း ကုန္ခမ္းေနေလၿပီ..။ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ဒီအေကာင္ ထပ္မံေပၚထြက္လာမွာကိုလည္း အလြန္ ေၾကာက္ရြံ႕ေနမိသည္။  ထိုေနရာမွလည္း အေ၀းဆိုးသို႔ ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္ခ်င္လွၿပီ…။ သုိ႔ေသာ္ ဘယ္ဘက္သို႔ ေျပးရမည္ကို မသိ..။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း သိေနသည္..။ ဒီေနရာမွ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ မည္သို႔ မွ မစြမ္းေဆာင္နိဳင္ေတာ့…. ဒီလိုပဲ ေနေနလို႔လည္း မျဖစ္… ဒီလိုႏွင့္တစ္လွမ္းျခင္း တစ္လွမ္းျခင္း အေရွ႕သုိ႔သာ ဦးတည္လွ်က္……

“ ခြီး ” ……………………………………………..။

* ကၽြန္ေတာ္ နယ္မွ ေနစဥ္အခ်ိန္အတြင္း (၇) ခါထက္ မနည္း တစ္ပံုစံတည္း မက္ခဲ႔ဖူးေသာ အိမ္မက္တစ္ခု ….။

အခ်စ္မဲ႔ဂစ္တာ

]]> http://lovelessguiter.iblogger.org/%e1%80%94%e1%80%9a%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%85%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ac/feed/ 16